مهدى مهريزى و على صدرايى خويى
7
ميراث حديث شيعه
سر آغاز نگاهى به حديث زينب عطاره در مصادر حديثي ، روايتهايى با عنوان « زينب العطارة الحولاء » يا « الحولاء العطارة » ويا تعبيرهايى از اين قبيل ، منقول است كه گفتگوى زنى را با همين نام با رسول خدا صلى الله عليه وآله گزارش كرده است . اين حديث را گروهى از محدثان ، مورد مناقشه ونقد قرار دادهاند . براي ارزيابى وبررسى دقيق اين روايات مىبايست نخست به گردآورى اين أحاديث پرداخت . آنچه نگارنده در جستجوهاى خود بدان رسيده ، از اين حكايت دارد كه حديثي با تعبير « زينب العطارة الحولاء » تنها در مصادر شيعي به چشم مىخورد ودر منابع حديثي أهل سنت نقل نشده است . اين روايت را كلينى دو مورد در فروع وروضهء كافى وصدوق در دو كتاب التوحيد ومن لا يحضره الفقيه نقل كردهاند . مضمون اين حديث ، پرسش زينب از عظمت خداوند است كه رسول خدا به تفصيل به وى پاسخ گفته است . لكن روايت ديگرى با تعبير « الحولاء العطارة » ، در مصادر حديثي شيعه وأهل سنت به ثبت رسيده است كه مضمون آن ، گلايهء اين زن از همسرش مىباشد وپيامبر در پاسخ ، حقوق زن وشوهر را بيان فرموده است . در نتيجة بررسى وداورى دربارهء اين أحاديث را ، در دو بخش دنبال نموده ، در بخش نخست حديث « زينب العطارة الحولاء » ودر بخش دوم حديث « الحولاء العطارة » را به بحث مىگذاريم .