رجال ، دراية الحديث و . . . گام‌هاى مؤثرى برداشته ، آثار گران‌بهايى از خود به يادگار گذاشتند . فقيهان مدقّق با تطبيق أحاديث با آيات ، ورعايت وثاقت رجال ، توانستند ضمن استنباط احكام شرعي ، أحاديث را با ذكر سند ووسايط ، بازگو وكتابت نمايند . آنها به شاگردان خود كه شايستگى وخبرويت شناخت ونقل حديث را داشتند ، اجازهء نقل حديث مىدادند وامام صادق عليه السلام خود نخستين كسى است كه شفاهاً به أبان بن تغلب اجازهء نقل حديث وفتوا داد وفرمود : اجلس في مسجد المدينة وأفت الناس ؛ فإنّي احبّ أن يُرى في شيعتي مثلك . « 1 » وأبو احمد عبد السلام بن حسين بصرى رحمه الله اولين كسى است كه اجازهء كتبي نقل حديث نوشت وآن را براي أحمد بن عبد اللَّه ورّاق صادر نمود . « 2 » سپس به تدريج إجازات أحاديث فزونى يافت ، تا در عصر ما كه در صورت جمع‌آورى إجازات ، خود كتاب‌ها ومجلدات متعدّدى را شامل خواهد شد واين نشانگر آن است كه حديث در ميان مسلمانان از اهمّيت ويژه‌اى برخوردار بوده ، محدّثان محافظت ونشر حديث را به يكديگر توصيه مىنمودند . حديث مشهوري كه از پيغمبر صلى الله عليه وآله به انحاى مختلف واسناد وطرق متعدّد ، در كتب فريقين آمده است كه : من حفظ على امّتي أربعين حديثاً ممّا يحتاجون في أمر دينهم ، بعثه اللَّه عالماً فقيهاً « 3 » ، مورد توجه دانشمندان قرار گرفته وبر همين أساس ده‌ها كتاب « أربعين حديث » نگاشته شده است .

--> ( 1 ) . رجال النجاشي ، ص 7 . ( 2 ) . همان ، ص 62 . ( 3 ) . الخصال ، ص 541 .