36 ) از اين كتاب نقل شده است . ح : كمال الدين ، يك حديث ( حديث 20 ) از اين كتاب نقل شده است . ط : مجمع البيان ، يك حديث ( حديث 35 ) از اين كتاب نقل شده است . وبراي حديث دوازدهم مصدري ذكر نشده است . ويژگىهاى شرح اين شرح ويژگىهايى دارد كه أهم آنها عبارت‌اند از : 1 . شارح در ضمن شرح أحاديث ، أحاديث متعدّد ديگرى را نيز آورده است ، كه گاهى منابع آنها را ذكر مىكند ، ولى غالباً براي آنها مصدري نقل نمىنمايد . 2 . شارح براي توضيح وشرح مطالب ، از كتاب‌هاى ديگران نيز استفاده نموده است كه گاهى بدان تصريح مىكند ، مانند بحار الأنوار كه فراوان از آن نام مىبرد وگاهى نيز به وجود مطلبي در برخى كتب اشاره نموده ، ولى نامى از آنها نمىبرد ، مانند حقّ اليقين علّامهء مجلسي . 3 . همان گونه كه گذشت ، وى به شدّت تحت تأثير سيّد كاظم رشتى واستادش شيخ احمد احسايى است وفراوان از اين دو ، نقل قول قول‌هايى مىكند كه البتّه در هيچ جا به اسم شيخ تصريح ننموده است ، ولى غالباً با تعبير « الشيخ الأجلّ » از وى ياد مىكند . گاهى نيز با تعبير مبالغه‌آميز « الشيخ الأجلّ الأكرم الأوحد » أو را ستوده است . در شرح حديث 28 به آنچه از شيخ احسايى نقل كرده اكتفا نموده وخود مطلبي بر آن نيفزوده است . در نقل قول از سيّد كاظم رشتى نيز از تعبير « سيّدنا الأستاذ » استفاده مىكند كه گاهى در كنار اين تعبير از برخى كتاب‌هاى وى ياد مىنمايد . 4 . گاهى شارح ، مطلبي را به اختصار ذكر مىكند وتفصيل آن را به ديگر كتاب‌هاى خويش ارجاع مىدهد ، آن گونه كه در بحث بداء در