ب . يك مورد را با ترديد آورده است ، بدين معنا كه مىگويد گروهى آن را صحيح دانسته وگروهى حكم به عدم صحت كرده‌اند وآن شمارهء 12 است . ج . در 66 مورد ديگر ايشان حكم به عدم صحت ويا عدم ثبوت وتعبيرهايى از اين دست دارد ، كه شرح آن چنين است : - لم يصحّ فيه حديث ( 32 مورد ) : شماره‌هاى 1 ، 2 ، 3 ، 4 ، 5 ، 6 ، 13 ، 14 ، 15 ، 16 ، 17 ، 18 ، 19 ، 20 ، 21 ، 22 ، 23 ، 24 ، 25 ، 26 ، 27 ، 29 ، 30 ، 37 ، 40 ، 49 ، 56 ، 62 ، 66 ، 67 ، 73 ، 75 . - ليس فيه حديث صحيح ( 2 مورد ) : شمارهء 11 ، 55 . - لم يرد فيه حديث صحيح ( 1 مورد ) : شمارهء 54 . - لم يثبت فيه شيء ( 27 مورد ) : شماره‌هاى 28 ، 31 ، 32 ، 33 ، 34 ، 36 ، 38 ، 39 ، 41 ، 42 ، 46 ، 47 ، 48 ، 50 ، 52 ، 53 ، 57 ، 58 ، 59 ، 60 ، 63 ، 64 ، 68 ، 70 ، 71 ، 72 ، 77 . - ليس فيه شيء ( 1 مورد ) : شمارهء 45 . - ليس فيه شيء مثبت ( 1 مورد ) : شمارهء 76 . - لم يصل ( 1 مورد ) : شمارهء 61 . مواردى كه حكم به جعل ووضع كرده روشن است ، مورد ترديد نيز ابهامي ندارد ؛ اما در مواردى كه حكم به عدم صحت ويا عدم ثبوت وتعبيرهاى مشابه آن دارد - يعنى موارد بند ج - با ابهام همراه است . به تعبير ديگر فيروزآبادى مراد خود را در عدم صحت بيان نكرده است . ابن همات مىگويد از تعابير فيروزآبادى برمىآيد كه عدم صحت به دو معنا به كار رفته است ؛ گاه به معناى عدم ورود چنان كه صاحبان الموضوعات معتقدند وگاه به معناى عدم صحت چنان كه اصطلاح محدثان است . قولهم لا يصحّ في هذا الباب شيء أو لم يصحّ هذا الحديث ، يريدون به نفي الصحة على اصطلاح المحدِّثين ، ولا يلزم منه نفي حسنه فضلًا