گشت . گرد آن جوان مىگشت ومىگفت : نظم اى خفته‌اى كه دوست‌نگهبان جان‌توست ! * تو مست وغافل و « 1 » كرمش پاسبان توست خوابت چگونه آيد از شوق آن كريم * كش رحمت وعنايت ، بيش از گمان توست ! چون آن جوان « 2 » بيدار شد ، شيخ را بديد وخجل گشت . پس گفت : اى بزرگوار ! اين چه جاى « 3 » توست ؟ ! شيخ ، قصهء حال بگفت . جوان ، نعره زد وجامه ، چاك كرد وبگريست وروى در بيابان نهاد وباقي عمر ، به طاعت حق « 4 » مشغول شد . در خبر است كه شيطان - عليه اللّعنه - گفت : به عزّت تو يا ربّ ! همواره اغواى « 5 » بندگان تو مىكنم ، تا آن گاه كه سلطان أرواح ايشان ، در مملكت « 6 » أجسام ، بر سرير تصرّف باشد . حضرت اللَّه تعالى فرمود كه : « اى شيطان ! به كمال عزّت وجلال ورفعت مكان خويش ، كه هر بنده‌اى را كه تو اغوا « 7 » كرده باشى ، چون از حضرت ما طلب مغفرت كند ، من از أو ببخشم وبه رحمت وعنايت خويش ، مخصوص گردانم » ونصّ كلمهء « وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ « 8 » ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً » « 9 » بيان اين حال مىكند « 10 » وحديث قدسي : « هل من تائبٍ فأتوب عليه ، وهل من مستغفرٍ فأغفر له » « 11 » اثبات اين معنى « 12 » مىفرمايد . پس هر صاحب دولتي را كه كحل الجواهر توفيق وتأييد ، چشم « 13 » جان وديدهء

--> ( 1 ) . ف : غافلى ( - و ) . ( 2 ) . ف : أو ( آن جوان ) . ( 3 ) . م : صفاى ( چه جاى ) . ( 4 ) . ف : پروردگار . ( 5 ) . ف : أغواه . ( 6 ) . ف : ملكت . ( 7 ) . ف : أغواه . ( 8 ) . ف : - نفسه . ( 9 ) . سورهء نساء ، آيهء 110 . ( 10 ) . م : - بيان اين حال مىكند . ( 11 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 421 ؛ مسند أحمد ، ج 2 ، ص 433 . ( 12 ) . ف : + / مىكند و . ( 13 ) . ف : مانند جسم ( تأييد چشم ) .