إشارات الصوفية في الألفاظ النبويّة صكة ولأعناقهم دكة . « 1 » لذا بقلى در بخش پايانى رسالهء خويش - كه حدود يك چهارم كلّ كتاب را تشكيل مىدهد - به نقل مطالبى از بزرگان تصوّف در شرح وتفسير أحاديث نبوي پرداخته است . واز سخنان آنان ، در تأييد شرح خود ، شاهدمثالهايى آورده است . براي نمونه ، ذيل « حديث الإغانة » كه حديث مشهوري از پيامبر صلى الله عليه وآله وسلم است وبا عبارت : « إنّه ليغان على قلبي وإنّي لأستغفر اللَّه في اليوم سبعين مرّة » نقل شده است ، شصت وجه در تفسير اين حديث از كلمات صوفيه نقل نموده است . « 2 » برخى بزرگان صوفيه كه بقلى در كتاب خويش از سخنان آنان بهره برده است ، به قرار زيرند : جُنيد ، أبو سعيد خزّاز ، ابن عطا ، رويم ، أبو عثمان خيرى ، نصرآبادى ، حصرى ، ابن أبي الورد ، سهل بن عبداللَّه ( ص 69 - 77 ) ؛ سهل بن عبداللَّه شوشترى ( ص 77 - 84 ) ؛ أبو عبد الرحمان سُلمى ، كه از وى ، چهل وجه در تفسير حديث قدسي « الصوم لي وأنا اجزى به » نقل كرده است ( ص 84 - 88 ) ؛ أبو زيد ابا طبيب هاشمي ( ص 88 ) ؛ أبو عمر بن نجيد ، جدّ شيخ عبد الرحمان سُلَمى ( ص 90 و 99 ) ؛

--> ( 1 ) . همان ، ص 265 . ( 2 ) . شايان ذكر است كه بقلى ، رسالهء مستقلّى نيز در شرح « حديث الإغانة » نگاشته است .