اين كتاب ، در فضايل علي عليه السلام وأهل بيت عليهم السلام وبا مدد گرفتن از روايات شيعه ونيز عامّه قلمي شده است . چنان مىنمايد كه حسن بن حسين شيعي در تدوين كتاب غاية المرام ، به جِد ، از فضل بن شاذان / شادان قمى وكتاب گران‌سنگ وى مئة منقبة من مناقب أمير المؤمنين عليّ بن أبي طالب والأئمة من ولده عليهم السلام متأثّر بوده است . به‌گونه‌اى كه غاية المرام ، هم به‌جهت تعداد روايات ( 112 روايت ) وهم به لحاظ ساختار مطالب ، بسيار با مئة منقبة هم داستان است . مىسزد اشاره كنيم كه حدود يك سوم از أحاديث غاية المرام ، همان أحاديث آغازين مئة منقبة است . صد ودوازده روايت موجود در كتاب غاية المرام ، با حذف أسانيد ، از مصادر شيعه وعامّه نقل شده است . مرحوم امين بر اين باور است كه سيد هاشم بحراني ، كتاب خود غاية المرام وحجّة الخصام في تعيين الإمام من طريق الخاصّ والعامّ را از شيعي سبزوارى وأم گرفته است . « 1 » بنا به نقل علّامهء تهرانى ، صاحب رياض ، نسخه‌اى از اين كتاب را در أصفهان ديده است وعلّامهء تهرانى را رأى بر اين است كه مؤلّف ، غاية المرام را پيش از نگارش راحة الأرواح ، يعنى قبل از سال ( 757 ق ) نوشته است ؛ چه وى در ابتداى راحة الأرواح ، از اين كتاب نام مىبرد . « 2 » ليك جناب محمد سپهرى كه با استفاده از دو نسخهء موجود از راحة الأرواح آن را تحقيق كرده ، اثرى از اين ياد كرد ، نديده است . « 3 »

--> ( 1 ) . أعيان الشيعة ، ج 5 ، ص 51 - 52 . ( 2 ) . الذريعة ، ج 16 ، ص 21 . ( 3 ) . راحة الأرواح ، مقدمه ، ص 15 .