مؤلف يكى از خانواده‌هاى مشهور علمي وروحاني شيراز ، خاندان امام‌جمعه است . عنوان « امام‌جمعه » براي اين خانواده وشهرت ايشان ، زماني آغاز شد كه شيخ عبد النبي ، فرزند شيخ محمدمفيد ، در دههء هفتادِ قرن دوازدهم هجرى قمري ، امام جمعهء شيراز شد واقامهء نماز جمعه ، بعد از وى توسط فرزندانش ادامه يافت . مؤلف كتاب حاضر ، شيخ محمد ، مشهور به مفيد وپدرِ شيخ عبد النبي امام جمعه است . اطّلاع دقيق وكاملى از زندگى مؤلف در دست نيست . آنچه مسلّم است ، پدر ايشان ، شيخ حسين جزايرى ، از ميان قبايل عرب به شيراز هجرت نموده ، در آنجا به تبليغ دين مىپردازد . مؤلف ، در شيراز متولّد شد ودرگذشتش حدود سال 1150 ق ، در همان شهر است . صاحب « فارسنامهء ناصري » در اين باره مىگويد : سلسلهء جليله امام‌جمعه ، جدّ اعلاى اين سلسله است جناب مستطاب معلّى ألقاب ، مقتداى علما وپيشواى فضلا ، علّامهء زمان ، ممهّد قواعد وقوانين ، ضياى دنيا ودين ، شيخ حسين جزايرى ، از جزاير عراقِ عرب به شيراز آمده ، رحل أقامت را افكنده ، مروّج مذهب‌اثنىعشرى گشته ، أحاديث واخبار أهل بيت‌نبوىرا گوشزدِ خاص‌و عام‌مىنمود وخلف الصدقش جناب مستطاب قدوهء علما وزبدهء فضلا ، علّام فهّام ، شيخِ مشايخ زمان ، مقتداى أهل ايمان ، شيخ محمد ، مشهوربه شيخ مفيد ، سألها در شيراز به نشر علوم دينيّه ومقاصد يقينيّه ، طلّاب علم را بهره‌مند مىنمود . ولادت آن جناب ووفاتش در شيراز اتّفاق افتاد واز مآثر علميّهء اوست : رسالهء « درّهء نجفيّه » در اثبات امامت خاصّه ورسالهء « أربعين » ، باز در اثبات امامت خاصّه كه ذكر چهل سند در أو نموده است . « 1 »

--> ( 1 ) . فارسنامه ناصري ، چاپ سنگى ، ج 2 ، ص 61 .