دل دو روزه تا كشيد جانب كاشان وديد 1389 دل رفت وز خون ديده ما را 747 دلم در بيخ زلف آن بت طناز مىلرزد 1167 دل نهادن به عالم فانى 650 دور باد از تن سرى كآرايش دارى نشد 765 دوش رفتم به كوى باده فروش 1387 دوش كز گيسوى شب بر مه نقاب آمد پديد 706 دهر چون باغ وشجر چرخ وثمر انسان است 304 ديدن جمال خوب تو خاموشى آورد 304 ديدى آخر كه آن خر إبله 115 ديلمقان ايچره گوزوم برنچده مشهدي وار 296 رخت داوود پيغمبر كه از زلفت زره سازد 776 روز مولود حيدر كرّرا 1035 روز مى ووقت عيش وگاه سرور است 1065 روى گلگون وبادهء گل‌رنگ 781 رهنمايم عليست در دو جهان 845 زان خمّ قديمى كه نه آن عصر عصير است 191 زاهد خودپرست كو تا كه ز خود رهانمش 821 زاهل فضل وهنر وز دهندگان خبر 1190 ز جنت شد يكى حورى برون با جلوه وگفتا 897 ز خلق خواجة عالم ز رأى مهتر دوران 1063 ز صد هزاران أوصاف أو همين يك بس 1191 ز غيب آمده تاريخ حيات وممات 1277 زلف را بر رخ مهى چندين كه بر تاب اوفتد 781