باغ از فيض نسيم وراغ از ابر بهار 177 با قصه محشر به جهان عيش حرام است 115 با يكى عشق ورزى از دل جان 1388 بتاج الدولة چون داده لقب شاه 825 براي ديدن روى نگار مهوش خود 254 بر باد فنا تا ندهى گرد خودى را 822 بر چهره پريشانى آن زلف سياه 972 بزرگوارى ومردى رميده اسبى بود 1246 بستى پى خون ريختم تيغ ستم را 831 بسكه دل از شوق تو اى لعبت مست 1114 بسمل امروز منم در همه آفاق ونشاط 152 بعد از اين جز در ميخانه مرا نيست مقام 143 بنام خداوند عقل آفرين 384 بود مبارك هر عيد خاصه عيد صيام 1064 به اقبال داراى يزدان‌پرست 305 به بين شرافت ميخانه مرا اى شيخ 673 به جاى ظالم شقى نشسته عادل تقى 1064 به جهان خرم از آنم كه جهان خرم از اوست 973 به چشم عجب سوى كاه كرد كوه نگاه 301 به غير ماه را بىمهر وبا من مهربان كردى 561 به قصد صيد تو چون رشحه ديدمش گفتم 747 به كوى حضرت جانان سفيرى ره برد جانان 757 به گاه صبح چو خورشيد سر زد از خاور 485 به نام خداوند داناى فرد 867