على صدرايى خويى

337

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

2 . شرح قصيدهء تائيهء ابن فارض ( ص 88 - / 63 ) ( ادبيات فارسى ، عرفان - / فارسى ) از : نور الدين عبد الرحمن بن احمد جامى ( م 891 ق ) شرح قصيده تائيه معروف به نظم السلوك ابن فارض مصرى است . مطلع قصيده ابن فارض چنين است : ( شعر ) سقتنى حميا الحبّ راحة مقلتى * و كاسى محيّا من عن الحسن جلّت آغاز : بسمله . پاكا خداوندى كه صفحات كاينات نامهء سپاس و ستايش اوست . 3 . شرح بيت امير خسرو دهلوى ( ص 94 - / 89 ) ( ادبيات فارسى ، عرفان و تصوف - / فارسى ) از : نور الدين عبد الرحمن بن احمد جامى ( م 891 ق ) شرحى است كه جامى بر اين بيت امير خسرو دهلوى نگاشته است : ( شعر ) ز درياى شهادت چون نهنگ لا بر آرد سر * تيمم فرض گردد نو ح را در روز طوفانش آغاز : بسمله . ( شعر ) يا من لا ربّ غيره و لا إله سوا * وفّقنا فى القول و العمل لما تحبه و ترضاه رباعى : ( شعر ) دل عشق تو را مريد بادا همه عمر * در ديد تو ناپديد بادا همه عمر لطفى كردى ز ما رهاندى ما را * الطاف تو بر مزيد بادا همه عمر اما بعد اين چند كلمه كه حسب اشارت امارت مآبى . 4 . شرح بيتين مثنوى مولوى ( ص 103 - / 95 ) ( ادبيات فارسى ، عرفان - / فارسى ) از : نور الدين عبد الرحمن بن احمد جامى ( م 891 ق ) شرح كوتاهى است كه جامى بر دو بيت اول مثنوى مولوى رومى نگاشته است . اين دو بيت چنين است : ( شعر ) بشنو از نى چون حكايت مىكند * از جدايى ها شكايت مىكند كه نيستان تا مرا ببريده اند * از نفيرم مرد و زن ناليده اند