على صدرايى خويى

22

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

رسالهء مفصلى است در اثبات ايمان پدر و مادر حضرت پيامبر ( ص ) با استناد به روايات نبوى و آيات قرآنى . مؤلف كتابش را در يك مقدمه و سه مقاله و يك خاتمه تنظيم نموده و آن را به نام امير عبد الرحمن خان غازى و فرزند وى سردار نصر الله خان ، مصدّر نموده است . عنوانهاى كتاب چنين است : مقدمه : در بيان شرف نسب و كرامت حسب آن حضرت و پدران نامدار و اجداد عالى مقدار ايشان ؛ مقاله اولى : در بيان آنكه والدين و آباء آن جناب بر توحيد بوده اند و در شرايع و احكام متابعت دين حضرت ابراهيم خليل الله عليه السلام را مى نمودند ؛ مقاله ثانيه : در بيان آنكه والدين بهترين عالم در زمان فترة بوده اند و تبليغ دعوت اسلام و شريعت انبياء عظام به آنها نرسيده ؛ مقالهء سوم : در بيان آنكه حضرت حق در حجة الوداع والدين حضرت محمد ( ص ) ر ا براى او زنده گردانيده و ايشان به آن سرور عالميان ايمان آورده اند ؛ خاتمه : در بيان آنكه مر امتان پيغمبر آخر الزمان را لازم است كه زبان خود را از والدين رسول حضرت منان امساك نمايند . آغاز : بسمله . زواهر جواهر حمد بى قياس و ثناى نامنتها با صدق و اخلاص كه غوّاصِ نفس ناطقه از قعر قلزم جنان بر سطح ساحل لسان ريزد نثار درگاه پادشاهى است . نوع خط : نستعليق . كاتب : ملا سيف الدين ( برادر مؤلف ) ؛ كاتب عنوان كتاب و اعلان پشت جلد : محمد عنايت الله منصرم مطبع انصارى . تاريخ كتابت : 15 رمضان 1307 ق . به اهتمام : مولوى محمد عبدالمجيد صاحب ؛ حسب فرمايش ميرزا عبدالرزاق بيگ دهلوى . توضيحات : صفحهء عنوان داراى سر لوحه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ فهرست مصدر كتاب ( تنوير العين فى حال الوالدين ) در پشت صفحه عنوان ذكر شده ؛ صفحهء اول داراى كتيبه ؛ تمامى صفحه ها جدول دار ؛ اعلان كتاب در پشت جلد به فارسى .