على صدرايى خويى

20

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

از مولوى صبغة الله صاحب اعظم گدهى در پايان نسخه به عربى در 37 بيت ( ص 48 - / 50 ) . محل چاپ : هند ؛ بنارس . مطبعه : سعيد المطابع . تاريخ : 1305 ق . تعداد صفحات : 50 ؛ اندازه : 24 * 16 ؛ تعداد سطور : 21 . ( 1515 ) كشف الغين فى شرح الرّباعيتين ( ادبيات فارسى ، عرفان - فارسى ) از : ولى الله محدث دهلوى شرحى است عرفانى بر دو رباعى از خواجه رضى الدين محمد باقى بن قاضى عبد السلام سمرقندى معروف به خواجه باقى بالله ( م 1012 ق ) . اين دو رباعى را قبل از شارح ، شيخ احمد سرهندى شرح نموده بود و شارح ابتدا شرح وى را آورده و بعد با عنوانهاى « قوله - / اقول » به شرح عبارت وى و رباعى ها پرداخته است . دو رباعى شرح شده چنين است : ( شعر ) رباعى اول : گويند وجودِ كونِ كون است و حصول * نورى به جز از كون نكرده است قبول والله كه درين پرده لسان الغيب است * بر طبق قواعد است و بر طبق اصول رباعى دوم : بشناس كه كائنات رو در عدم اند * بل در عدم ايستاده ثابت قدم اند اين كون معلّق از خيال و وهم است * باقى همگى ظهورِ نورِ قدم اند آغاز : بسمله . الحمد لله الذى اكرم الذى علّم بالقلم و علّم الانسان ما لم يعلم . . . اما بعد مى گويد فقير ولى الله عفى عنه عزيزى را با معنى رباعيتين از شرح رباعيات قدوة ا لعارفين . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده .