على صدرايى خويى
372
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
( 1388 ) طريق البكاء ( تاريخ و مراثى اهل بيت - / فارسى ) از : ملا محمد حسين بن عبد الله گريان شهرابى مؤلف در مقدمه بعد از مدح ناصرالدين شاه قاجار عنوان مىكند كه بعد از تأليف كتابهاى : انوار المجالس ، تذكرة الحال ، صوميه ، حملهء مختاريه فى اخذ ثاريه و عشرت النساء ، اقدام به نگارش اثر حاضر نموده است . او اين كتاب را ذكر مصائب خصوصاً سيد الشهداء ( ع ) ، اختصاص داده و آن را در شصت مجلس ( به تعداد ايام محرم و صفر ) تنظيم نموده است . او در مقدمه عنوان نموده كه در اين كتاب از درج اشعار خود صرف نظر نموده و در هر مجلس به مناسبت به ذكر اشعارى از متقدمين و شعراى معاصر با ذكر نام شاعر پرداخته است . عنوان چند مجلس اول و چند مجلس آخر آن چنين است : مجلس اول : در بيان سؤال حضرت موسى ( ع ) از پرودگار بعضى امور را و متذكر كردن مظلوم كربلا ؛ مجلس دوم : در بيان سؤال حضرت موسى ( ع ) از پروردگار و عزادارى قوم موسى به حسين ( ع ) و حكايت سوختن طفل و برگشتن حضرت از قتلگاه ؛ مجلس سوم : در بيان عاق مادر و بخشيدن رسول خدا ( ص ) او را به حسين ( ع ) ؛ مجلس چهارم : در بيان صحراى قيامت و جهنم و آمده فاطمه زهرا ( س ) در محشر و آمدن شهدا در محشر و شفاعت ايشان امّتان را ؛ مجلس پنجم : در بيان شجره اليقين و حكايت عالم ذرّ و محضر نوشتن و به جبرئيل سپردن و شهاد ت على اصغر ؛ مجلس پنجاه و هفتم : در بيان مدعى شدن مرد پير به جوان در شتر و معجزهء نمودن رسول خدا و برخى از وفات پيغمبر ( ص ) و ورود اسيران آل محمد در قتلگاه ؛ مجلس پنجاه و هشتم : در بيان آمدن راهب از مكه به قصد قتل پيغمبر در مدينه و مسلمان شدن او و . . . ؛ مجلس پنجاه و نهم : در بيان معجزات حضرت امام رضا ( ع ) در طوس و زهر خوردن آن جناب ؛ مجلس شصتم : در بيان بعضى از معجزات حضرت امام رضا ( ع ) و حكايت دعبل خزايى و