على صدرايى خويى
37
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
فرهنگ انگليسى به فارسى است كه به صورت موضوعى در دو بخش ( 1 . اسماء ، 2 . افعال ) تدوين گرديده و در سال 1800 م در كلكته به چاپ رسيده است . در صفحه عنوان انگليسى آن چنين است : OCABULARY Englih or Persian مآخذى كه در تدوين اين فرهنگ مورد استفاده قرار گرفته عبارتند از : صحاح الادويه ، صراح ، قاموس ، رسالهء لغات معرب ، بحر الجواهر ، منتخب اللغات ، برهان قاطع . نوع چاپ : سربى و چوبى . توضيحات : صفحه شمار كتاب مطابق با كتاب هاى انگليسى از چپ به راست مرتب گشته است ؛ ظاهراً بخش مربوط به تلفظ واژگان انگليسى دست نويس باشد . محل چاپ : هند ؛ كلكته . مطبعه : كلكته . تاريخ : 1800 م . جلد : تيماج مشكى ، ضربى جدول دار . تعداد صفحات : 9 + / 170 ؛ اندازه : 27 * 20 ؛ تعداد سطور : 18 دو ستونى . ( 1039 ) طب اكبر [ نسخه صحيحه طب اكبر ] ( پزشكى - / فارسى ) از : محمد اكبر ارزانى بن مير حاجى محمد مقيم * همان كتاب شماره ( 981 ) ولى چاپ ديگرى است . در اول اين نسخه فهرست مطالب كتاب در هفت صفحه آمده ، و از آخر افتادگى دارد . آغاز : بسمله . صحيح ترين كلامى كه مشام ناطق دانش آئين را كه آئينه ادراك محسوسات و معقولات است از شميم گذارش . نوع خط : نستعليق . كاتب : كاتب و تاريخ كتابت ذكر نشده . به اهتمام : پيارى لعل . توضيحات : نسخه از انجام افتادگى دارد ؛ نسخه كامل اين كتاب ش 1615 است . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : هندو پريس . تاريخ : 11 جون 1278 م . تعداد صفحات : 8 + / 638 ؛ اندازه : 27 * 18 ؛ تعداد سطور : 26 .