على صدرايى خويى
284
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
( 1295 ) مجموعه چند كتاب و رساله كه چاپ هاى متعدد داشته و برخى از آنها خود مجموعه مى باشند ، در يك مجلد صحافى شده ، با اين مشخصات : ( 1 / 1295 ) رسالهء سيد ترابعلى ( ادبيات فارسى ، دستور زبان - / فارسى ) از : سيد تراب على منظومه اى است در دستور زبان فارسى . اين منظومه در نسخهء حاضر به وسيلهء مولوى محمد صالح متخلص به شوق تصحيح شده و همو بيت بيت اين منظومه را به فارسىو منثور شرح كرده كه شرح وى در لا به لاى سطور و حواشى نسخه ، چاپ شده است . محمد صالح در آخر رساله توضيح كوتاهى در بارهء فضليت زبان فارسى آورده و سه قطعه منظوم در تاريخ طبع كتاب در سال 1290 ق سروده است . آغاز : بسمله . ( شعر ) بعد از سپاس داور دادار ذوالجلال * نعت نبى و مدح على شاه با كمال خوش كرده است نظم قوانين فارسى * اين سيد تراب على آرزو خصال القطعة الاولى فى بيان اقسام حروف تهجى و استعمالها فى العرب و العجم : ( شعر ) مفعول فاعلات مفاعيل فاعلات * اين قطعه در مضارع خوان اى شكر مقال نوع خط : نستعليق . كاتب : شيخ الهى بخش كرسوى از شاگردان اكبر عليخان دهلوى . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : محمد نصير الدين . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار . محل چاپ : هند ؛ لكهنو . مطبعه : مرتضوى . تاريخ : 1260 ق . تعداد صفحات : 48 ؛ اندازه : 27 * 16 ؛ تعداد سطور : 5 .