على صدرايى خويى
18
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
1 - الفاظ الادويه ( ص 298 - / 1 متن و 298 تا آخر متن و حاشيه ) ( پزشكى - / فارسى ) از : نور الدين محمد عبدالله حكيم عين الملك شيرازى رساله اى است در تحقيق اسامى و الفاظ داروها ، كه مؤلف آن را به نام شهاب الدين محمد شاهجهان صاحبقران ثانى در سال 1038 ق ، در يك مقدمه و نتيجه و خاتمه ، تأليف نموده با اين عنوانها : مقدمه : مشتمل بر چهار فائده ( 1 . علامات تصحيح اعراب ، 2 . در بيان علامات زبان هر ديار ، 3 . تحقيق طبايع و درجات آن ، 4 . بيان مختار و شربت و مصلح بدل و دواء و علامات آن ) ؛ نتيجه : در ذكر الفاظ دوا به طريق ابتث و بيان علامات آن ؛ خاتمه : در بيان ادويه ستهء كثير المنفعه كه در كتب قدما كثير است ذكر آنها چون پادزهر ، موميايى ، چوب چينى ، چاى ، قهوه و تنباكو . آغاز : بسمله . هوالله الاحد الصمد كه پايهء حقيقت بيچونش از دائرهء دريافت و احاطهء شناخت برتر است . 2 - ميزان الادويه ( حاشيهء ص 1 - / 262 ) ( پزشكى - / فارسى ) از : تابع محمد ولد شيخ محمد سعيد مفتى لكهنو رسالهء مختصرى است در پزشكى ، با اين بخشها : مقدمه در بيان تعريف درجات و ابدال و مصلح ادويه ؛ مقاله اولى : در 29 باب در توضيح ادويه به ترتيب حروف تهجى ؛ مقاله ثانيه : در بيان اسامى امراض كه در ميان مردم غير معروف است ؛ خاتمه الكتاب : در بيان اصطلاحات اطباء و مقادير و موازين طبى . آغاز : بسمله . حمد بيعد و سپاس بيقياس مر حكيمى را سزد كه شمع نور حكمت در محفل وجود آدمى افروختهء اوست . 3 - فرهنگ نصيريه ( فرهنگ مخزن الادويه ) ( حاشيهء ص 263 - / 297 ) ( پزشكى - / فارسى ) از : محمد نصير بن حكيم احمد على ثانى بو على ( زنده در 1298 ق ) فرهنگى براى الفاظ داروهايى كه به زبان هندى در كتاب مخزن الادويه وارده شده است . مؤلف آنها را به ترتيب حروف تهجى تنظيم و معنى آنها را به فارسى ذكر نموده است .