على صدرايى خويى
166
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
كاتب : شيخ الهى بخش . تاريخ كتابت : 1310 ق . به اهتمام : احمد عليخان . توضيحات : فهرست مطالب در سه صفحه نخست ؛ صفحه اول داراى سرلوح و كتيبه ؛ در آخر نسخه تقريظ هايى از اين افراد آمده است : - / منشى كنور چندى سهاى متخلص به نهال خلف اصفر راجه جيالال بهادر گلشن شاگرد نواب عاشور على خان صاحب بهادر ، به نظم ، فارسى ( ص 282 - / 279 ) ؛ - / دو دو بيتى فارسى از حكيم سيد ضامن على صاحب جلال لكنهوى ؛ - / دو قطعه چهار بيتى از حكيم سيد محمد مهدى متخلص به كمال خلف جلال ؛ - / قطعه كنور چندى سهاى متخلص به نهال خلف راجه جيالال ، در پنج بيت ، فارسى ( ص 283 ) ؛ - / قطعه چهار بيتى منشى ميكولال صاحب به متخلص عشرت لكهنوى شاگرد خواجه عزيز الدين صاحب عزيز لكهنوى ( ص 283 ) ؛ - / خاتمه الطبع به نثر فارسى در 12 سطر . - / در لا به لاى كتاب تصاويرى از شاهان اوده رسم شده است . محل چاپ : هند ؛ لكهنو . مطبعه : احمدى . تاريخ : محرم 1310 ق برابر با 1892 م . تعداد صفحات : 286 ؛ اندازه : 24 * 17 ؛ تعداد سطور : 27 . ( 1155 ) الهاميه شرح هداية الخو ( ادبيات عرب ، نحو - / عربى ) از : ناشناخته شرح مفصلى است بر كتاب الهدايه فى النحو . اين شرح به صورت « قوله - / قوله » برگزار شده ، و شارح در هر قسمت مباحث مفصلى را با عنوانهاى « فان قيل - / اجيب عنه » طرح نموده است . شارح از بردن نام خود در مقدمه و آخر كتاب خوددارى نموده ، و مؤلف اين شرح مانند مؤلف اصل كتاب الهدايه ناشناخته مانده است .