( 1122 ) بهارستان شاعر ( ادبيات فارسى ، ديوانها - / فارسى ) از : مير ناصر على صاحب متخلّص به شاعر ( قرن 13 ) ديوان اشعار سراج السالكين مير ناصر على است كه در اشعارش « شاعر » تخلص مى كرد . در آغاز آن ديباچه كوتاهى به نثر فارسى آمده و بعد از آن سه رباعى از غلام حيدر صاحب شهوار و يك رباعى از منشى محمد صديق در تاريخ طبع كتاب ( 1297 ق ) ذكر شده و بعد از آن ديوان شروع مىشود . در اين ديوان ابتدا قصايد بعد غزليات و رباعيات به ترتيب قوافى و در آخر قطعات آمده است . آغاز ديباچه : بسمله . حمد وافر به آن ناصر حقيقى است كه گل ناچيز را اشرف مخلوقات گردانيده به قول اقدس رباعى : ( شعر ) در هژده هزار خلق ما را شرف است * اين فيض حصول نكته من عرف است دانستن خويش هست دانستن رب * ديگر چو تكلف بود آن بر طرف است آغاز ديوان : بسمله . ( شعر ) انت ربى انت علام الغيوب * انت هادى انت ستّار العيوب انت شافى انت كافى يا كريم * انت معطى انت كشاف الكروب نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : به تصحيح و نظر ثانى مير عابد على صاحب و مير حافظ على صاحب فرزندان مصنّف مرحوم ؛ چاپ كتاب در عهد نواب مير محبوبعلى بهادر پادشاه دكن بوده است كه از وى به احترام ياد شده است ؛ غلط نامه پايان نسخه ( ص 2 - / 1 ) ؛ ديباچه از مصححان ديوان آغاز نسخه همراه با قطعهء طبع از غلام حيدر صاحب و از منشىمحمد صديق صاحب ( 2 ص ) ؛ در آخر نسخه چند تقريظ منظوم در مدح كتاب و مؤلف آمده از اين افراد : - / قطعهء منظوم فارسى در پنج بيت از مولوى محمد انتظام على صاحب مهتمم موتوالى بلده ؛ - / چند قطعه منظوم فارسى ( پنج بيتى و چهار دوبيتى و يك سه بيتى ) از غلام حيدر