على صدرايى خويى

114

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

اثرى است در بيان صنايع ادبى و شعرى ، مشتمل بر چند شعبه با اين عنوانها : شعبهء اول : در سى و يك ثمره - / به تعداد حروف الفبا ، و براى هر حرف يك قطعه ، كه ناظم در هر قطعه‌اى يكى از حروف الفبا را حذف نموده است . شعبهء دوم : در صنايع علم بديع ، شامل شصت و يك ثمره . سعبهء سوم : در صنعت لغز و معما و غيره ، شامل چهل و هشت ثمره . مؤلف در اشعارش امامى تخلص مىكند و اين اثر را در سال 1084 ق در عهد اورنگ زيب عالمگير ، در شهر إله آباد ، تأليف نموده است . در چاپ حاضر مولوى سيد محمد على مليح آبادى عضو انجمن ترقى علوم در حيدر آباد دكن آن را تصحيح كرده و در آخر آن 25 تعليقه با عنوان ضميمه دوحة الصنايع از ص 87 - / 82 به اردو آورده است . آغاز : بسمله . الحمد لله الواحد الاحد الملك الصمد مالك الملوك الكرام حاكم ملك دار السلام عالم اسرار هر كدام . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار . محل چاپ : هند ؛ حيدر آباد دكن . مطبعه : انوار الاسلام . تاريخ : 1324 ق . تعداد صفحات : 87 ؛ اندازه : 25 * 16 ؛ تعداد سطور : 16 . ( 3 / 1108 ) حدائق البلاغة ( ادبيات فارسى ، فنون بلاغت - / فارسى ) از : شمس الدين فقير همان كتاب ش ( 637 ) ، ولى نسخهء حاضر چاپ ديگرى است . آغاز : بسمله . حمدى كه رخسار شاهد بيان را غازه پيرايى نمايد و ستايشى كه قامت دلفريب معشوقهء سخن را به حلل بدايع آرايد .