قرآن مجيد در اين مصحف شريف ، قرآن كريم به صورت هفت سطر در هر صفحه ، تحرير شده و در لابلاى سطور دو ترجمهء فارسى و سه ترجمهء اردو ، تحرير شده و در هامش آن احسن التفاسير چاپ شده است . اين مصحف به اهتمامِ سيد محمد شفيع الدين و تصحيحِ مولوى حافظ محمد رفيق واعظ ، در دهلى به چاپ رسيده و در كراچى پاكستان ، از روى آن افست شده است . ( ش 680 ) . اين مصحف شريف ، شامل تمام سوره‌هاى قرآن ، به روايت حفص از عاصم و بدون ترجمه و قرائت قراء معروف ، راجع به بعضى از كلمات قرآن در حاشيه كتاب نقل شده است . از ديگر ويژگىهاى اين مصحف شريف آنكه ، بعضى از آياتى كه در نظر كوفيان و ديگران ، يك آيه مستقل به نظر مىرسد ، با علائم مخصوصى مشخص گرديده است . اين مصحف به نفقهء ابراهيم بن اشپراد از قريهء كوشار ناحيهء قزان تاتارستان ، در هفتم ذيقعده 1296 ق ، به چاپ رسيده و زير نظر شهاب الدين بن بهاءالدين بن سبحان قزانى مرجانى ، مقابلهء آن صورت گرفته است . ( ش 711 ) . اين مصحف شريف ، شامل تمام سوره‌هاى قرآن بوده و محمد على مرصع قلم لكهنوئى ، به خط نستعليق آن را تحرير و در ذيحجه 1311 هجرى قمرى ، به پايان رسانده است . از ويژگى مهم اين مصحف شريف ، ترجمه عبرى آن است كه در لابلاى سطور تحرير شده است . و مترجم عبرى دربارهء ترجمهء خود سه صفحه مقدمه به عبرى در انتهاى آن نوشته است . در آخر مصحف نيز شجره مباركه‌اى رسم شده ، كه بر اساس آن قرآن كريم براى ختم در يك هفته ، به هفت قسم - به تعداد ايام هفته و هر روز به عنوان يك منزل - تقسيم و سوره هايى كه در هر منزل بايد خوانده شده با شماره صفحه ، ذكر شده است . ( ش 712 ) . در اين مصحف شريف ترجمهء فارسى شاه ولى ا للَّه‌دهلوى موسوم به « فتح الرحمن فى ترجمهء قرآن » ، در لابلاى سطور ، و در قسمت تحتانى و حاشيه‌هاى بيرونى صفحه‌ها در دو ستون ، تفسير حسينى موسوم به « مواهب عليه » ، چاپ شده است . ( ش 729 ) .