چهاردهم : در گرانبارى پادشاهان به كارها ؛ باب پانزدهم : در پرهيز از سخن بىوفايان ؛ باب شانزدهم : در التفات نكردن بر گردش زمانه . منشى نول كشور اين اثر را در 1866 م نگاشته و در ديباچه دربارهء شيوهء انتخاب خود چنين مى آورد : « مختصرى ترتيب و منتخبى تهذيب يافت كه حجم كتب به تنصيف و سهولت استمتاع به تضعيف گراييد مضمونى ترك نداده شد و لفظى از خود ننهاده شد . . . اميد كه به تأييد مروّج كالاى فن پسند خاطر ارباب سخن و سرمايهء انتفاع متعلّمان زمن گردد » . آغاز ديباچه : بسمله . اى از كرمت سره عيار دانش * وز لطف تو بيخزان بهار دانش دلبر ببرد حنا به كف نقش به چشم * از فيض تو باد اين نگار دانش دلپذير دانشوران اقول سنجيده است و افعال پسنديده . آغاز كتاب : نوشيروان يكى از برهمنان را پرسيد كه در يونان مشهور است كه در هند كوه‌ها باشد آنجا داروها رويد كه مرده بدان زنده شود . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ تاريخ طبع اول 1284 قمرى است ؛ صفحهء اول و آخر نسخه ناقصى دارد و ترميم شده است . محل چاپ : هند ؛ لكهنو . مطبعه : نول كشور مطبع اوده اخبار . تاريخ طبع : 1902 م ( با استناد به نسخه ش 942 ) . تعداد صفحات : 178 ؛ اندازه : 13 * 21 ؛ تعداد سطور : 19 . ( 783 ) باب الفتوح لمعرفة احوال الرّوح ( فلسفه ، روانشناسى - عربى ) از : شيخ عبدالهادى بن رضوان نجا ابيارى ( زنده در 1304 ق ) كتاب مفصلى است در معرفت نفس و معرفت روح و مباحث پيرامون آنها . مؤلف در مقدمه گويد كه من دربارهء روح انسانى و مطالبى كه دربارهء آن در قرآن كريم و روايات آمده متحير