على صدرايى خويى

221

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

فرهنگ معروفى است به ترتيب حروف معجم . مؤلف در مقدمه گويد كه پس از نگارش « مفتاح الكنوز » و « شرح سكندر نامه » و « نسخهء باغ و بهار » و « انشاء و غزليات و قصائد » ، در عرض چهارده سال اين فرهنگ را تأليف نموده و در آن واژه ها و اصطلاحات عربى و فارسى و تركى را به فارسى توضيح و تفسير نموده است . او همچنين در مقدمه مصادر كتابش را ياد كرده است . آغاز : بسمله . صراح الآلى بيان و صحاح جواهر تبيان حمد محمودى است كه يكتاى قاموس اسم سامى تاج اسامى ارباب فرهنگ است . نوع خط : نسخ . كاتب : ذكر نشده . به اهتمام : حسب فرمايش داروغه شيخ نثار على صاحب مطبعه مرتضوى . توضيحات : فهرست مطالب كتاب در 5 صفحه آغاز ، همه صفحه‌ها جدول‌دار ، صفحهء اول كتيبه با نقش گل و بوته ؛ در ص 554 - 550 در جدوالى چهار ستونى در ذيل مدخل هفت اقليم نام شهرهاى ذكر و طول و عرض جغرافيايى هركدام و اينكه جزء كدام اقليم و كدام كشور هستند را ذكر نموده و بعد از نقشهء جغرافيايى جهان در دو صفحه به هم متصل وصل شده چاپ شده است . محل چاپ : هند ؛ دهلى . مطبعه : حسنى . تاريخ طبع : 1271 هجرى قمرى . جلد : تيماج قهوه اى ، با ترنج باسر لچكى ، با نقش گل و بوته مذهب . تعداد صفحات : 570 ؛ اندازه : 35 * 27 ؛ تعداد سطور : 25 . ( 723 ) مواهب عليه ( تفسير حسينى ) ( علوم قرآنى ، تفسير - فارسى و عربى ) از : كمال الدين حسين واعظ كاشفى هروى ( م 910 ق ) تفسير فارسى معروف كوتاهى است بر قرآن كريم كه به دليل مختصر بودن ، از آن در برخى مصادر به ترجمه فارسى قرآن كريم نيز ياد شده است . كاشفى اين تفسير را به امر امير نظام الدين على شير نوايى در سال 897 ق آغار و در سال 902 در عهد سلطان حسين ميرزا به پايان