على صدرايى خويى
188
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
قبلى وجود ندارد ، و داراى اين مطالب است : - قصايد طرزى ( 1 - 155 ) اين قصائد اغلب در مدح است و در آن مدايحى دربارهء شاهان ايران و عثمانى و صاحب منصبان ايران و افغان به چشم مى خورد كه عنوان برخى از آنها چنين است : در حمد بارى تعالى ، نعت حضرت رسول ، مدح چهار خليفه ، مرثيه شاه شهيدان امام حسين ( ع 7 ) ، دوازده بند در مرثيه امام حسين عليه السلام ، در منقبت امام رضا عليه السلام ، منقبت شيخ عبد القادر گيلانى ، در مدح سيد جلال الدين كه از روم آمده بود ، مدح سلطان عبد العزيز ، مدح مظفر الدين شاه ، قصيده در مدح خود طرزىصاحب ، مدح ناصر الدين شاه ، مدح پسر ناصر الدين شاه ، مدح وزير خراسان مويد الدوله ، قصيده اى كه در مدح ناصر الدين شاه گفته و برادرش غلام حيدر خان در طهران به حضور رسانيده در عوض صله دو هزار روپيه در سالانه اضافه فرمود و چهار هزار قرض برادر وى را ادا نمود ، قصيده در مدح حسام السلطنه در هرات گفته و به مشهد فرستاده ، صلواتيه ( دوازده امام ) منظوم ، و قصائد ديگر . - قطعات تاريخ تولد من كلام طرزى ( 156 - 178 ) اين قصائد تا ص 178 در نسخه حاضر موجود است و بعد از آن از اين نسخه افتاده است . آغاز : ديوان قصائد طرزى صاحب : بسمله حمد و ثناى حق تعالى و نعت محمد مصطفى . . . جهان چنان شده گزار از نسيم بهار * كه موج گل به چمن بر گذشته از ديوار نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . - نسخه از انجام افتادگى دارد . - روى صفحهء عنوان تاريخ 1310 ق و بر روى صفحهء عنوان بخش قصايد تاريخ 1309 ق درج گرديده است . محل چاپ : پاكستان ؛ كراچى . مطبعه : فيض محمدى . تاريخ طبع : 1310 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 178 + / 708 ؛ اندازه : 28 * 19 ؛ تعداد سطور : 22 .