على صدرايى خويى
177
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
نوع خط : نستعليق . كاتب : منشى حسن على بريلويى . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : به اصلاح سنگ چاپ از سيّد عبد الكريم ، به ارشاد نواب والاجاه امير الملك سيّد محمد صديق حسن خان صاحب ، در عهد نواب فلك قباب جناب شاهجهان بيگم صاحبه . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ صفحه فهرست مطالب كتاب در اول آن در پنج صفحه ؛ به تصحيح مولوى سيّد ذوالفقار احمد نقوى بهوپالى ؛ خاتمة الطبع نسخه از حافظ محمد خان صاحب ملقّب به افتخار الشّعرا و متخلّص به شهير به نظم و نثر ( ص 108 - 106 ) ؛ تاريخ تأليف و طبع كتاب از مولوى حكيم سيد محمد اعظم حسين بن حكيم سيد محمد زكى نزيل بهوپال ( ص 109 - 108 ) ؛ غلط نامهء نسخه در ص 110 - 111 . محل چاپ : هند ؛ بهوپال . مطبعه : شاه جهانى . تاريخ طبع : 1296 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 111 ؛ اندازه : 29 * 18 ؛ تعداد سطور : 23 . ( 2 / 677 ) نفحُ الطّيب من ذكر المنزل و الحبيب ( ادبيات فارسى و عربى - فارسى و عربى ) از : امير سيّد محمّد صديق بن حسن خان بهادر قنوجى بهوپالى ( م 1307 ق ) ديوانى نظم و نثرى از نواب سيد صديق حسن خان فنوجى بهوپالى است . او كه نواب تخلص مى نموده در سبب تأليف اين كتاب گويد : « درين نزديكى كه سال نود و ششم از صد سيزدهم هجرت است به تقريب گلگشت ديوان شعر شيخ محمد فاخر آله آبادى زائر مكى رح و پاس خاطر عاطر جمعى از ياران سنن وى حكيم محمد احسن حاجى پورى ، دل مستمند اين ناله چند بر طرز سخن زائر ارجمند بيرون داد » . - لذا « نواب » غزليات و رباعيات فارسى و قصايد عربى بر سبك شعر شيخ محمد فاخر متخلص به زائر فرزند شيخ محمد دختر زادهء شيخ محمد افضل إله آبادى سروده و در اين