از : امير سيّد محمّد صديق بن حسن خان بهادر قنوجى بهوپالى ( م 1307 ق ) رساله اى است در بيان ناسخ و منسوخ آيات قرآنى كه مؤلف در يك مقدمه و دو باب و يك خاتمه ساخته ، با اين عنوانها : مقدمه : در بيان معانى نسخ و احكام او ؛ باب اول : در ناسخ و منسوخ قر آن كريم به ترتيب سور ؛ باب دوم در ناسخ و منسوخ حديث ؛ خاتمه : در ذكر فوائد مهمه . آغاز : بسمله . الحمد للَّه‌الذى انز ل على عبده الكتاب تبصرةً لاولى الرّسوخ و اودعه انواعاً من الحكم و العلوم . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده ؛ تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : محمد عبدالرحمن بن حاجى محمد روشن خان حنفى حسب فرمايش مير صاحب . على صاحب . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ خاتمة الطبع از ابوالفتح محمد عبدالرشيد به نثر فارسى ( ص 132 - 130 ) ؛ قطعهء تاريخ طبع از مولوى محمد عبدالعلى مدراسى صاحب مصحح كتاب به نظم فارسى در شش بيت ( ص 132 ) ؛ دست خط و امضاء حاج محمد عبدالرحمن و همچنين مهر چاپى وى در پايان نسخه چاپ گرديده است . محل چاپ : هند ؛ كانپور . مطبعه : نظامى . تاريخ طبع : 1297 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 132 ؛ اندازه : 16 * 24 ؛ تعداد سطور : 21 . ( 661 ) التمهيد فى بيان التوحيد ( عرفان - عربى ) از : ابوشكور محمد بن عبدالسّعيد بن شعيب كبشى سالمى كتاب معروفى است در عرفان نظرى و در بيان اصول معرفةو التوحيد در چند باب و هر باب در چند قول ، با اين عنوانها :