و گر بگذرم زين سپنجى سراى * رهاند مرا از عقوبت خداى چو پردختم اين نامه فرخنده فال * هزار و دو صد چل و نه بود سال » مؤلف خاتمه كتابش را به نظم بيان نموده و چنين سروده است : بر مصطفى پايگاهش دهى * به مهر على دستگاهش دهى گناهش بيامرز در روز حشر * شفيع او را باد خير البشر به نام محمد به نام على * برو فضل گردان خفى و جلى چو تاريخ اين نامه كردم بيان * زفصلى هزار و دو صد چل بدان زهجرت از آن بر فزوديم نو * كه خوانند اين نامه را نو به نو چو نُه بر فزوديم زهجرت بر آن * كه در هر دو سن ختم شد داستان بماناد اين نامه تا جاودان * به حق محمد شفيع زمان اين كتاب به همت فرزند مؤلف گورساى وچندى سهاى ، در سال 1268 ق ، در عهد محمد واجد عليشاه و صدر اعظم سيد على نقى بهادر سردار جنگ به چاپ رسيده است . آغاز : بسمله . حمد و ثنا بهر جهان آفرين * نعت ز بهر ختم المرسلين منقبت شاه على مرتضى * مهر سپهر شرع مصطفى آن دو جگر گوشهء شير خدا * صل على خامس آل عبا نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده ؛ تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : ميراز محمد مهدى بهادر و دو فرزند مؤلف : منشى گورسهاى صاحب و ديوان سهاى صاحب . توضيحات : به تصحيح مولوى محمد معشوق ؛ از ص 481 تا پايان 488 افتادگى دارد ؛ از ص 503 505 خاتمة الطبع و نيز قطعاتى در تاريخ طبع اين كتاب ، نوشته شده است ؛ از ص 506 514 فرهنگ لغات و واژه هاى دشوار كتاب به ترتيب حروف الفبا و چهار صفحه از آخر كتاب به غلط نامه كتاب اختصاص يافته است . محل چاپ : هند شهركلان كوتهى . مطبعه : علوى معروف به سلطان المطابع منسوب به على بخش خان . تاريخ طبع : 1268 هجرى قمرى .