على صدرايى خويى
453
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
هاى خود را در هر بخش با عنوانهاى « اگر گفته شود - / جواب مى گويم » آورده است . او در آخر شرحش ( پايان جلد چهارم ) اشعارى در ختم شرح و ماده تاريخ آن و مدح استادش شاه وجيه الدين علوى احمد آبادى و شرح حال مختصرى از خود آورده است . او اين شرح مفصل را در شوال 1146 ق به پايان رسانده و هنگام ختم آن سنش قريب به سى سال بوده است . نسخهء حاضر ج 1 و 2 را شامل است كه هر كدام صفحه شمار مستقل دارند . ج 3 و 4 اين كتاب در شمارهء 1164 معرفى خواهد شد . آغاز جلد اول : بسمله . الحمد للَّهالذى اعز الكافية فى الاعصار و اشغل الفضلاء بحلّ مشكلاتها فى الليل و النّهار . آغاز جلد دوم : بسمله . الحمد للَّهالذى جعل الكافية دستور الفضلاء و منشور الطلباء . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار ؛ صفحه اول هر جلد كتيبه با سر لوح و نقش گل و بوته . محل چاپ : هند ؛ لكهنو . مطبعه : منشى نولكشور . تاريخ طبع : 1292 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 224 + / 256 ؛ اندازه : 29 * 21 سم ؛ تعداد سطور : 25 . ( 476 ) مكتوبات ( عرفان - فارسى - / عربى ) از : حضرت شاه فقير اللَّه علوى هشتاد و پنج مكتوب فارسى و عربى از مكتوبات عرفانى حاج شاه فقير اللَّه بن عبد الرحمن علوى حنفى رتاسى جلال آبادى شكارپورى است كه توسط شاگردش محمد فاضل بن پير محمد بن ملا الياس انصارى جمع آورى شده است . انصارى ابتدا ديباچه اى در دو صفحه آورده بعد از آن مكتوبات را ذكر نموده است . در آخر كتاب تقريظ و تأييد چند تن از علما