على صدرايى خويى
387
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
( 400 ) انوار التمجيد فى ادلة التوحيد ( اعتقادات - فارسى ) از : محمد انوار اللَّه ( قرن 14 ق ) كتابى است اعتقادى بر احاديث روايات نبوى ( ص ) . مؤلف كه مشى عرفانى و چشتى مشرب بوده در اين كتاب احاديثى از حضرت پيامبر را در موضوع علم ، توحيد ، ذكر و غيره آورده و در مواردى توضيح اندكى داده است . اين كتاب بدون باب و فصل بوده و مطالب پشت سر هم در آن ذكر شده است . مؤلف در اين اثر در پى آن است تا بين شريعت و طريقت وفق دهد و اثبات كند كه بين طريقت و شريعت منافاتى ندارد . آغاز : بسمله . الحمد للَّهرب العالمين و الصلاة و السلام على سيدنا . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . به اهتمام : مولوى حافظ محمد ولى الدين فاروقى ، حسب منظور حبيب الرحمن . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار و محرر ، در آخر كتاب تقريظى از حاجى امداد اللَّه چشتى صاحب قبله در يك صفحه به فارسى در تاييد كتاب آمده است ، غلطنامه كتاب در آخر آن در دو صفحه آمده است . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ طبع : چاپ اول 1331 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 140 ؛ اندازه : 16 * 26 سم ؛ تعداد سطور : 13 . ( 401 ) قرآن مجيد مصحفى است شانزده سطرى ، معرب ، كه در كراچى پاكستان در 549 صفحه به چاپ رسيده است . در آخر آن در يك صفحه ، دعاى ختم قرآن ، و در دو صفحهء بعد از آن « رموز قرآن مجيد » به زبان اردو ذكر شده است . تمام صفحات جدول دار ، دو صفحه اول كتيبه با سر لوح ، فواصل آيات با دائره و شمارهء آيه داخل آن مشخص شده است ، علائم وقف و شمارهء جزءها