على صدرايى خويى

341

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

پرورش عليصاحب باسط حيدر آبادى : هوى مدهوش هم پيكر جواك پيمانه ميرزاكا * همين كهنى لگى سب بهى مستان 2 . ديوان موسوى ( 234 ص ) ( ادبيات فارسى ، ديوانها - فارسى ) از : موسوى ديوان قصائد و غزليات شاعر است با تخلص موسوى ، كه با توجه به افتادگى نسخه نام كامل وى معلوم نگرديد . - / قصائد ، به ترتيب حروف تهجى ( ص 146 - / 5 ) ؛ آغاز نسخه ( افتاده ) : آنى تو كه اطلاق كند جوهر اول * با حكم قضا لا و به حكم تو نعم را - / غزليات ، به ترتيب حروف تهجى ( 220 - / 147 ) ؛ آغاز : بسمله . اى نام تو زيور زبانها * افروختهء تو شمع جانها در آخر اين چاپ غزلى از سيد رضى خان بهادر متخلص به ركن فرزند شاعر ( موسوى ) چاپ شده ، بعد از دو بيت فارسى از حكيم سيد نوازش على صاحب متخلص به لمعه فرزند شعله و دو بيت از مير تراب على صاحب متخلص به زور ملازم دفتر خزانهء عامرهء سركار عالى در تاريخ چاپ كتاب ( 1316 ق ) ، و بعد از آن چهار صفحه غلط نامهء ديوان ، آمده است . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : تمامى صفحات جدول دو ستونى . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ طبع : 1316 هجرى قمرى .