على صدرايى خويى
334
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
1 . ضياء الابصار فى حد الباه ( 110 ص ) ( پزشكى ، تقويت قواى جنسى - فارسى ) از : حكيم محمود خان صاحب بن محمد صادق على خان رسالهء معروفى است در چهار مقاله و هر مقاله در چهار باب و هر باب در چند فصل در مطالب علميه و عمليه و كليه و جزئيه متعلق به قوه باه همراه با نسخه هاى مجرب . او در آخر كتابش خاتمه اى در نصايح به امر عياشى آورده و كتابش را در 1277 ق به پايان رسانده و نام كتاب ماده تاريخ تأليف آن است . آغاز : بسمله . الحمد للَّهالذى قدر بقدرته على معرفة ذاته من وجود مصنوعاته عن جنس الحيوانات و النباتات و المعدنيات . 2 . مطبّ علوى خان ( خلاصه قوانين العلاج ) ( 91 ص ) ( پزشكى - فارسى ) از : علوى خان شيرازى دهلوى ( قرن 12 ق ) رسالهء مختصرى است در بيان علاج امراض مختلف بدن از سر تا پا . آغاز : بسمله . در ذكر خلاصه قوانين علاج جميع امراض بدن صداع به معنى درد سر است اگر سبب حدوث آن . 3 . رسالهء بحران ( مختصر البيان فى ضروريات البحران ) ( 96 - / 92 ص ) ( پزشكى - فارسى ) از : محمد بدرالدين بن خواجه جمال الدين رسالهء مختصرى است در علائم بحران و درمان آن كه مؤلف از كتاب غايت البيان فى مايتعلق بالبحران حكيم على حسين تلخيص و تحرير نموده است . آغاز : بسمله . به حمد اللَّه الحكيم الوهاب و نصلى على رسوله محمد صاحب الحكمة و فصل الخطاب و على آله الاطياب اصحاب الجناب . 4 . امّ العلاج ( 68 ص ) ( پزشكى - فاسى ) از : امان اللَّه فيروز جنگ بن مهابت خان خان خانان سپه سالار بن غيور بيگ رسالهء مهمى است در درمان بيماريهايى كه بواسطه اخلاط بر بدن عارض مىشود . مؤلف اين رساله را به نام نور الدين محمد جهانگير پادشاه غازى در سال 1063 ق تأليف نموده است . او كتابش را در يك مقدمه و شش باب و هر باب شامل چند فصل مجموعا شصت و سه فصل و يك خاتمه ، تنظيم نموده ، كه عنوان بابهاى آن چنين است :