على صدرايى خويى
331
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
مى باشد . او بعد از اتمام كتابش فرهنگى براى الفاظ و واژههاى آن تنظيم نموده ، كه كتاب حاضر مىباشد . او در اين كتاب واژه ها را به ترتيب حروف تهجى تنظيم نموده و معنى آنها را توضيح داده است . آغاز : بنام خداوند بخشاينده بخشايشگر مهربان ، پوزش از نگارش فرهنگ ، گردآور نامهء داستان تركتازان هند در نگارش فرهنگ از آنروى پوزش مى نمايد . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : تمامى صفحات جدول دو ستونى ، در نسخه حاضر بعد از ص 432 افتادگى دارد . محل چاپ : هند ؛ بمبئى . مطبعه : كارخانهء دت پرساد . تاريخ طبع : 1310 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 432 ( بعد از ص 432 افتاده است ) ؛ اندازه : 17 * 25 سم ؛ تعداد سطور : 13 . ( 344 ) الوسيلة العظمى فى الدارين الى من له شفاعة الكبرى فى الكونين ( اعتقادات ، استحباب تعظيم نام حضرت پيامبر ( ص ) - عربى ) از : سيد غلام محمد برهان الدين قادرى مؤلف كه از اهل سنت بوده ، هنگام اقامتش در مدينه ، سوالى از وى شده مبنى بر اينكه يكى از عالمان رساله اى نوشته و در آن در پاسخ از سوالى در مورد حكم قيام ( برخواستن ) در هنگام ذكر نام حضرت پيامبر ( ص ) اشكال شرعى وارد نموده و آن را جائز نشمرده است . مؤلف در پاسخ سوال ياد شده اين رساله را نوشته و آن را در 17 رمضان 1331 ق در مدينه به پايان رسانده است . ترتيب مباحث كتاب پراكنده بوده و نظم خاضى رعايت نشده است . مؤلف در ابتدا سه فصل با اين عنوانها آورده : الفصل الاول : فى ذكر الاستفتاء و جوابه اجمالا ؛