را به نام شاه طهماسب صفوى تأليف نموده ودرابتدا حديث را مى آورد . بعد به فارسى ترجمه مىكند ، سپس حديث را درسه عنوان : بشارات ، اشارات وحكايات شرح مى نمايد . [ مجلس ج 35 ص 378 ] 7370 ) نسخه شماره : 71 - 71 / 1 آغاز : وهرگاه كه بردند اهل بيت من از روى زمين خراب گردد زمين وهلاك شوند بندگان اشارت به آنكه تا صاحب الزمان عليه السلام . بر روى زمين است دنيا خراب نخواهد شد انجام : حضرت رسالت پناه - صلى الله عليه وآله و سلم به اميرالمؤمنين عليه السلام فرمودند كه ياعلى قل اللهم اجعل لى عندك واجعل لى فى قلوب المؤمنين . . . بارخدايا بخشى از مقدمه ( مطلع دوم آن ) تاحديث 38 ، افتادگى ازآغاز و انجام ، نسخ ، بى كا ، قرن 11 - 12 ، عناوين ونشانيها شنگرف ، درحاشيه تصحيح شده است ، دراول نسخه تملك محمدحسين بن محمد على الرشتى المدعو بملا ميرزا جان با مهر بيضوى و تملك ملا عبدالله ولد مرحوم ملا ميرزا جان ، درآخر نسخه نوشته اى از محمد على در معنى دين و ملت و مذهب ، جلد : تيماج ، مشكى ، ضربى ، مجدول ، 128 برگ ، 20 سطر ، 13 * 23 سم شرح الاسباب و العلامات - شرح نفيسى ( طب - عربى ) نفيس بن عوض ، - 842 ؟ ق شرح مزجى بسيار معروفى است بر كتاب « الاسباب والعلامات » نجيب الدين محمد سمرقندى ( 619 ) مشتمل بر بيان مشكلات متن وتوضيح آنچه احتياج به توضيح دارد ، با نقل گفته هاى بعضى از بزرگان اين فن ؛ تقديم شده به مغيث الدين الغ بيگ گوركانى ؛ و بنا برآنچه دربعضى نسخه ها آمده دراواخر صفر 827 بپايان رسيده است . [ كشف الظنون 1 / 77 ؛ التراث العربى 3 / 245 ؛ مشار 359 ؛ معجم المطبوعات 1864 ؛ كتابخانه ملك 1 / 279 - 280 ؛ فهرس المخطوطات الطبية المصورة به قسم التراث العربى ص 108 - 109 ؛ الذريعة 13 / 82 ؛ مرعشى 3 / 237 ؛ نسخ خطى پزشكى ايران ص 170 و 171 ؛ فهرست الفبايى آستان قدس ص 322 ؛ الهيات مشهد 1 / 156 ؛ هديةالعارفين 6 / 498 ؛ آية الله فاضل خوانسارى 1 / 168 ؛ كتابخانه جامع گوهرشاد 2 / 527 و 4 / 1892 و 2 / 1908 / 4665 ] 7371 ) نسخه شماره : 406 - 26 / 3 آغاز : الحمدلله رب العالمين والصلوة والسلام الاتمان الاكملان . . . و بعد فيقول الفقير الى الله تعالى نفيس بن عوض بن حكيم الطبيب انى كنت فى اهل بيت مشهورين بهذه الصناعة انجام : فانها تشد العضو وتنشف الرطوبات والله اعلم صورة خط المصنف تم بعون الله وحسن توفيقه . . . ثم بعون الله فى اواخر صفر . . . لسنة سبع وعشرين وثمانمائة والحمدلله . . . .