سيوطى - - - ) البهجة المرضية فى شرح الالفية سيف منتضى در شرح حديث امام رضا ( ع ) ( فلسفه - فارسى ) خوئى ، محمد بن ابوالقاسم ، قرن 13 شرحى است بعنوان ( متن - شرح ) بر حديثى كه گويند عمران صابى درآن سؤالاتى از حضرت امام رضا ( ع ) نموده و آن حضرت پاسخ گفته است . مطالب اين شرح از مجلس حاج ميرزا آقاسى استفاده شده و به سلطان محمدشاه تقديم گرديده و در نهم محرم 1260 بپايان رسيده است . 7210 ) نسخه شماره : 3594 - 114 / 18 آغاز : بنده روسياه درگاه إله اواه گمراه تباه عاصى معاصى ومآثم . . . گويد كه دربعضى مواقع مجامع فضلا اتفاق صحبت از احاديث مشكله افتاد وذيل كلام منجر به مسائل عمران صابى انجام : در نيابد حرف پخته هيچ خام * پس سخن كوتاه بايد والسلام وحصول فراغ ازطرح اين شرح و شرح اين طرح درآخر ثلث اول از شهر اول . . . على هاجرها الف سلام وتحيه شد . نستعليق ، مؤلف درمتن خط خوردگى وجوددارد و درحاشيه تصحيح واضافه شده ، دربرگ اول تقريظى بر كتاب وتمجيدى از مؤلف با مهربيضوى ( عبده جعفر بن محمدصادق ) و در دوبرگ آخر شرح مختصرى بر رباعى ابوالخير ( دى بر سر كوى مرده غارت كردم ) با اين سرآغاز : ( گرفتاركمند بدخوئى هيولاى شرارت محمدخوئى گويد آنچه درشرح اين رباعى به نظر مى آيد اينست كه مراد از لفظ دى زمان ماضى است . ، جلد : تيماج مشكى ، 57 برگ ، 17 سطر ، 17 * 22 سم