على صدرايى خويى
1927
فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه عمومى آيت الله العظمى گلپايگانى قم ( فارسى )
شاعر زاده درهمدان ، زيسته دركاشان ، درگذشته دركشمير به سال 1061 يا 1062 است . [ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوي 3 / 1891 و 2492 ؛ فهرست سپه سالار 2 / 659 و 4 / 523 ؛ فهرست دانشگاه تهران 12 / 2675 ] 5874 ) نسخه شماره : 1075 - 165 / 6 آغاز : بسمله بگذاشتم بهم بد و نيك زمانه را * آزاده ام ندام شناسم نه دانه را سرماى سرو مهرى گل بود درچمن * آتش زديم خار و خس آشيانه را انجام : از كوتهى خلعت آسايش كسى است * گر زانكه مزاياى بدامان نرسيده تا عشق بود كم نشود تيرگى بخت * شب بيشتر ازشمع به پايان نرسيده دراين زمانه كه مرغ كباب درقفس است * كليم فكررهايى تو از كجا كردى از حرف ( الف ) تا حرف ( هاء ) ، افتادگى ازانجام ، نستعليق ، بى كا ، برگ اول سرلوح ساده و مجدول ، دو صفحه آخر نونويس است . دراول نسخه تملك محمد وثوق در تير 1320 و تاريخ وفات ابوطالب حكيم همدانى الاصل در 1061 ثبت شده است ، جلد : مقوا ، زرد ، 68 برگ ، 15 سطر ، 5 / 10 * 5 / 17 سم 5875 ) نسخه شماره : 5518 - 188 / 27 آغاز : بگويش چون رسى اى اشك از همخانه يادى كن * به ياد آستان او دهى جاروب مژگانرا علائق لازم اين نشأه باشند بلكه نيت هم * كه بى زنجير نبود رونقى زندان شاهانرا انجام : بخت بى سرمايه ما را رايگان از دست داد * مفلس آب خضر اگر بفروشد ارزان مىدهد گرچه بدسودائيش يك دل بكس واپس نداد * هر كه دارد دل بان زلف پريشان مىدهد غزليات از قافيه ( نيمه الف تا نيمه دال ) ، شكسته ، نستعليق ، بى كا جلد : مقوا ، 71 برگ ، 15 سطر ، 14 * 20 سم 5876 ) نسخه شماره : 5819 - 159 / 29 آغاز : تهمت رحمى به خود بگذار و خون من بريز * مى توان با خون من شستن گناه خويش را جاده نتواند به گرد جلوه شوقم رسيد * زين سبب گم مى كنم هر لحظه راه خويش را انجام : مذهب بنده و آزاد همين يك حرف است * چيست آزادى كونين سبكبارى دل عشق چون تيغ كشد بر دل بيچاره كليم * كيست جز داغ كه آيد به سپر دارى دل افتادگى از آغاز و انجام ، نستعليق ، بى كا ، قرن 12 ، تمامى صفحات جدول سه ستونى مذهب ، جلد : مقواى سفيد ، 36 برگ ، سطر 12 - 16 چليپايى سه ستونى ، 9 * 17 سم ديوان كمال اصفهانى ( شعر - فارسى ) كمال اصفهانى ، اسماعيل بن محمد ، 568 ؟ - 635 ق ديوان كمال الدين مشتمل بر قصائد و مقطعات و غزليات و رباعيات و چند مثنوى مى باشد و اشعار آن بسيار لطيف و سهل و ممتنع است ، هدايت شماره ابيات اين ديوان را ده پانزده هزار نوشته و نسخه كامل شماره 262 سپهسالار درحدود ( 13000 ) سيزده هزار بيت مى باشد و