خنگ خيال آر بزين اى پسر مرا * كافتاده باز به سر عزم سفر مرا ريز رز ناب اگر تا كمر مرا * ديگر هواى هند نيايد بسر مرا خاك وطن ببوى و چو مشك و عنبر دان * كامروز به ز خاك وطن نى مقر مرا تا كى به خاك غربت و در سير بر و بحر * ديگر بس است ما حصل بحر و بر مرا سى سال عمر من به سياحت گذشت و هيچ * جز رنج و درد و غصه نيامد ثمر مرا موى چو قير من بسياحت چو شير شد * غير از دو امر سر نشد از وى اثر مرا شاعر در قصيده ديگر اشاره اى به توپ بستن حرم امام رضا ( ع ) بدست سربازان روس و شهادت ثقة الاسلام تبريزى كرده و گويد : شاها به سوى قبه الاسلام طوس بين * كه چون ز ظالمين شده زير و زبر مرا به تبريز بين به ثقة الاسلام و همرهان * كه چون بدار آمده با آن خطر مرا شاها پى حمايت اسلام و شرع خويش * بفرست سرورى كه برد غم زبر مرا و در جاى ديگر گويد : صدر شعرا على فياضم * مداح ولى حى صبحانم و در جايى گويد : شاها نظرى بدين سگ مداح * فرما كه شده است هند زندانم لطفى بنما به بخش بر حالم * بنماى رها ز هند ويرانم دور آمده از عيال و اطفالم * بيمار و نظار و عور و عريانم در هند رسيده جان من بر لب * لطفى بنما ره خراسانم از اين اشعار بر مى آيد كه شاعر از شاعران پارسى گوى بعد از مشروطه بوده و مدتى در هند بسر برده و آرزوى مراجعت به ايران داشته است . 5856 ) نسخه شماره : 9070 - 10 / 60 ( حجازيها ) آغاز : نعت بيحد سزد آن واحد يكتاى زمان را * كه زيك حرف كن آورد پديدار جهان را او سميع است و بصير است و خبير است و قديم است / هر چه هستى همه از اوست زمين را و زمان را نستعليق ، بى كا ، بى تا ، بدون جلد ، 174 برگ ، مختلف سطر ، 15 * 20 سم ديوان فياض لاهيجى ( شعر - فارسى ) لاهيجى ، عبدالرزاق بن على ، - 1051 ق اين ديوان بارها به چاپ رسيده است [ مجلس 36 / 445 ؛ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوي 3 / 2473 ؛ دانشگاه 11 / 2481 ؛ فهرست آستان قدس 7 / 483 ]