على صدرايى خويى

1770

فهرست نسخه هاى خطى كتابخانه عمومى آيت الله العظمى گلپايگانى قم ( فارسى )

كتاب در ذيل مدح عزالدين ابوالفتح مسعود بن نورالدين ارسلان شاه ( بنوبت گه شه دو هندوى بام * يكى مقبل و ديگر اقبال نام فرستاده ام هردو را نزد شاه * كه ياقوت را درج دارد نگاه ) ولى چنان كه دانستيم بخش اول را خود شرفنامه نام گذارده و مكرر از آن بدين نام تعبير نموده ازجمله درهمين بخش دوم گويد : شرف نامه را تازه كردم نورد * سپيد آب را ساختم لاجورد وچنانكه پيش از اين درحاشيه گفته شد تاريخ انشاء اين بخش دوم ميان سال 607 و 615 بوده و برحسب شماره دقيق درحدود ( 3488 ) بيت است . آغاز اقبال نامه : خرد هركجا گنجى آرد پديد * زنام خدا سازد آن را كليد . ( ابن يوسف ) [ الهيات مشهد 1 / 110 ؛ الذريعة 7 / 264 ؛ مرعشى 1 / 364 و 24 / 128 و 11 / 281 و 9 / 349 و 30 / 212 و 31 / 31 و 27 / 350 و 31 / 338 و 27 / 403 ؛ مشارفارسى 1 / 1288 و 2 / 1919 ؛ نسخه هاى خطى فارسى 4 / 2685 ؛ الفبايى آستان قدس / 241 ؛ كشف الظنون 1 / 724 ؛ مجلس 26 / 317 ؛ دانشكده ادبيات ص 58 ؛ فهرست سپهسالار 2 / 524 - 538 ؛ كتابخانه ملك 2 / 234 - 235 ؛ آية الله فاضل خوانسارى 2 / 51 ؛ فهرست آستان قدس 9 / 122 و 7 / 332 - 335 و 17 / 134 - 139 ؛ ريحانة الادب 6 / 214 ؛ كليات خمسه حكيم نظامى : تهران 1351 ش ؛ مركز احياء ميراث اسلامى 2 / 41 و 2 / 238 و 4 / 124 و 3 / 169 و 4 / 263 ] 5445 ) نسخه شماره : 66 - 66 / 1 آغاز : بسمله . هست كليد درگنج حكيم * بسم الله الرحمن الرحيم فاتحه فكرت و ختم سخن * نام خداى است بر او ختم كن انجام : دولتى را بدين زيادت باد * خاتم كار تو سعادت باد نستعليق ، بى كا ، 10 شعبان 1102 مخزن الاسرار در 25 جمادى الاول 1102 شرف نامه در 25 ربيع الثاني 1102 ، تمامى صفحات مجدول مذهب ، سه سرلوح مذهب با نقش گل و بوته دراول هريك از منظومه هاست . ، جلد : تيماج ، سرخ ، سوخت ، ترنج باسر ، با نقش گل و بوته مذهب ، لچكى ، مجدول گرهى ، 464 برگ ، 15 سطر ، 13 * 24 سم 5446 ) نسخه شماره : 7006 - 6 / 36 نستعليق ، محمد صادق بن محمد اسماعيل ، 28 شوال 1210 ، تمامى صفحات مجدول محرر ، عناوين ونشانى ها شنگرف ، جلد : مقواى با روكش كاغذى سرخ ، عطف تيماج قهوه اى ، 308 برگ ، 23 سطر ، 21 * 34 سم 5447 ) نسخه شماره : 1319 - 29 / 8 آغاز : خداوندا در توفيق بگشاى * نظامى را ره تحقيق بنماى دلى ده كو يقينت را بشايد * زبانى كافرينت را سزايد انجام : بخنديد و گفت كه آمرزگار * به آمرزشم كرد اميدوار زما زحمت خويش داريد دور * شما وين سرا ما و دار سرور