المفتقر الى غفران ربه اللطيف سبحانى يعنى ابن شكرالله فتح الله شريف كاشانى عفى الله عنهما و اوتى كتابهما بيمينهما رسيد و چون تفسير مذكور منطويست بر حل لغات و تراكيب نحويه و اسرار و نكات عربيه مبتنى بر كثرة ادله و براهين دربطلان مذهب مخالفين و رفع شبهات معاندين و اثبات مذهب ائمه اثنى عشر و ذكر مذاهب علما وفقها درمسائل كلاميه وفروعيه دين مبين و بيان قصص مطوله وحكايات مفصله امم سابقين و به جهت اين مطالعه آن بر برخى از اهل ايمان كه به جهت شواغل و موانع روزگار از تحصيل علوم و آداب محروم مانده بودند متعسر بلكه متعذر بود و نيز بواسطه كثرة قصص و اخبار بعضى از مطالعه آن كلال مى يافتند عنان توجه را به جانب انتخاب آن معطوف ساختند اختصار بر ترجمه قرآنى نموده و دراين ترجمه كه مسمى است بخلاصة المنهج بعد از مطالعه حذف و اضمار وبيان تخصيص و تعميم و حقيقت و مجاز اقوال مشهوره مفسرين درمعانى قرآن كه معتمد باشد درمذهب اماميه سمت تحرير خواهد يافت و از اسباب قصص و نزول انبيا وفضل سوره و ثواب آيات بر وجهى كه منقولست به اسانيد صحيحه به طريق خيرالكلام ماقل مذكور خواهد گشت و از قراآة معتبره به رواية بكر از عاصم كه درميان عجم شهرتى عظيم دارد اختصار خواهد رفت و به بعضى كلمات كه حفص را با او طريق مخالفة و معنى كلام به سبب آن اختلاف تغيير مى يابد اشارتى به او خواهد شد و پيش از شروع درمقصود مقدمه در سلك تحرير مى آيد كه مشتمل باشد در بيان احاديث و اخبارى كه دلالت مىكند بر ترغيب قراءة قرآن و دانستن معانى فرقان و چون ذكر احاديث مأثوره در اين باب وترجمه هر يك از آن سررشته كلام به طول مى كشد از اين جهت اكتفا به مضمون آن نموده مىشود و از الفاظ احاديث كه فارسى زبانان را از آن حظى نيست فرو گذاشته مى رود ومنه الاعانة والتوفيق وهو خير معين . مصنف اين كتاب را در دو مجلد ترتيب داده و مشتمل بر ( 67000 ) بيت است و درسنه ( 1284 ) يك بار در طهران و يك مرتبه در تبريز چاپ شده است و تاريخ تأليف آن بايستى در سالهاى ميان ( 982 و 987 ) بوده باشد . [ كتابخانه جامع گوهرشاد 3 / 1662 ؛ فهرست الفبايى آستان قدس ص 239 ؛ نسخه هاى خطى فارسى ، منزوى 1 / 45 ؛ كتابخانه ملك 2 / 231 ؛ الذريعة 7 / 233 و 234 ؛ مجلس 7 / 116 و 35 / 41 و 38 / 508 ؛ فهرست سپهسالار 1 / 1231 / 126 - 127 و 4 / 388 - 390 ؛ مرعشى 3 / 45 ؛ الهيات مشهد 3 / 956 و 3 / 963 و 2 / 430 ؛ مدرسه خاتم الانبياء ص 26 و 28 و 34 و 63 ؛ مشارفارسى 1 / 1283 ؛ مسجداعظم / 165 ؛ مدرسه نمازى ص 119 ؛ مدرسه آية الله خوئى ص 102 ؛ فهرست آستان قدس 1 / 496 - 1 / 502 و 4 / 439 و 11 / 625 - 628 ] 5350 ) نسخه شماره : 1299 - 9 / 8 آغاز : بسمله حمدى چون كلمات ربانى بى غايت شايسته لطيفى است كه ازمحض لطف ابدى بواسطه وجود با جود احمدى بندگان را . . . اما بعد بر اذهان صافيه وافكار زاكيه انجام : اول و آخر قرآن زچه با آمد وسين * يعنى اندر ره دين رهبر تو قرآن بس