حلية الابرار وشعار الاخيار فى تلخيص الدعوات والاذكار ( دعا - عربى ) نووى ، يحيى بن شرف ، 631 - 676 ق درآداب و سنن اخلاقى و برخى ادعيه واذكارى است كه درحالات و اوقات خاص خوانده مىشود و از طريق صحيح درصحيح بخارى ومسلم و سنن ابى داود وترمذى ونسائى آمده است ، اسانيد را حذف كرده و در شانزده كتاب هر كتاب داراى ابوابى درمجموع ( 356 ) باب مرتب نموده است . عناوين كتابها عبارت است از : كتاب الصلاة ، تلاوة القرآن ، حمدالله ، الصلاة على رسول الله ، الاذكار للامور العارضة ، اذكار المرض والموت ، الاذكار فى صلوات مخصوصه ، اذكار الصيام ، اذكار الحج ، اذكار الجهاد ، اذكار المسافر ، اذكار الاكل والشرب ، السلام والاستيذان ، آداب النكاح ، حفظ اللسان ، جامع الدعوات . [ التراث العربى اشكورى 2 / 431 ؛ فهرست آستان قدس 15 / 185 ] 5102 ) نسخه شماره : 328 - 148 / 2 آغاز : بمسله الحمدلله الواحد القهار العزيز الغفار مقدر الاقدار . . . أحمده ابلغ الحمد على جميع نعمه . . . أما بعد فقد قال الله العظيم العزيز الحكيم فاذكرونى أذكركم انجام : قال ليس لاهل الشام حديث اشرف من هذا الحديث . هذا آخر ما قصدته من هذا الكتاب . . . والحمدلله وحده وصلواته على محمد وآله وهو حسبنا ونعم الوكيل والحمدلله . از آغاز تا آخر كتاب الاستغفار ، نسخ ، بى كا ، عناوين ونشانيها شنگرف ، نسخه درحاشيه تصحيح شده ، در اول نسخه تملكى به تاريخ 1161 و چند تملك جديدتر ، جلد : تيماج ، مشكى ، عطف قهوه اى ، 193 برگ ، 25 سطر ، 5 / 14 * 5 / 19 سم الحلية اللامعة للبهجة المرضية - حاشيه البهجة المرضية ( نحو - عربى ) شفتى بيدآبادى ، محمد باقر بن محمد نقى ، 1175 ؟ - 1260 ق حاشيه متوسطى است با عناوين ( قوله - قوله ) بر كتاب ( البهجة المرضية فى شرح الالفية ) جلال الدين سيوطى ( 910 ق ) هنگامى كه يكى از شاگردان مؤلف نزد وى ( سيوطى ) خوانده اين حاشيه را حين تدريس آن نوشته است و در بغداد به سال 1204 ه . ق درمدت چهارماه آن را تنظيم كرده است درحالى كه هيچ كتاب جز تركيب خالد در دست نداشته است . [ الذريعة 7 / 82 ؛ مرعشى 2 / 347 ؛ فهرست سپهسالار 4 / 343 ؛ كتابخانه ملك 1 / 196 ؛ كتابخانه جامع گوهرشاد 2 / 673 و 2 / 747 ] 5103 ) نسخه شماره : 2 / 3957 - 77 / 20 آغاز : الحمدلله الذى امرنا بالابتداء فى الافعال على البهجة المرضية واخبرنا على كلمة هى للنجاة كافية و كلام هو مغن وشافية .