سيره‌نويسان نوشته‌اند كه براى پيامبر صلى الله عليه و آله 26 يا 42 يا 45 كاتب وحى وجود داشت « 1 » . آن گاه كه اين تأكيد بر آموزش و آموختن و خواندن و نوشتن را به آنچه پيش از اين آورديم ( كه پيامبر صلى الله عليه و آله به كتابت و تدوين دستور داد و صحابه در عصر آن حضرت و مدتى پس از او تا زمانى كه ابوبكر از آن نهى كرد ، به اين كار دست يازيدند ) ضميمه كنيم ، در مىيابيم كه نسبت منع تدوين و نقل حديث به رسول خدا صلى الله عليه و آله مغالطه‌اى است كه با هدفِ زشت نماياندن اسلام صورت گرفت و بهانه‌اى براى دشمنان اسلام شد كه بگويند مسلمانان با علم ، مخالف‌اند و تحديث از پيامبر و تدوين سنّت را نمىپسندند ؛ زيرا مىنگريم كه آنان موضعشان را نقض مىكنند و بعدها به تدوين سنّت مىپردازند ! اگر تدوين جايز نبود ، چرا از آن بازداشتند ؟ و اگر ممنوع بود ، چرا به تدوين آن دست يازيدند ؟ ! آرى ، قول به منع كتابت و تدوين در تناقض است با آنچه از پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده است كه فرمود : « اكتبوا » « 2 » ( بنويسيد ) ، « قَيِّدوا » « 3 » ( علم را با نوشتن ماندگار سازيد ) ، « اكتُب فوالذي نفسي بيده ما خَرَجَ منه إلّا الحقّ » « 4 » ( بنويس ! سوگند به كسى كه جانم به دستِ اوست جز حق از آن بيرون نيايد ) ، « استَعِن علي حفظك بيمينك » « 5 » ( از دستت براى حافظه‌ات يارى بخواه ) مانند اين سخنان بسيار است و ما نمىخواهيم در اين زمينه سخن به درازا كشد .

--> ( 1 ) . نگاه كنيد به : سيره حلبي 3 : 422 . ( 2 ) . صحيح بخاري 1 : 53 ، حديث 112 ؛ صحيح مسلم 2 : 988 ، حديث 1355 ؛ سنن ترمذي 5 : 39 ، حديث 2667 . ( 3 ) . المستدرك علي الصحيحين 1 : 188 ، حديث 362 . ( 4 ) . المستدرك علي الصحيحين 1 : 187 ، حديث 359 ؛ تقييد العلم : 80 - 81 ؛ مسند احمد 3 : 162 ؛ سنن دارمي 1 : 136 ، حديث 484 ؛ جامع بيان العلم 7 : 1 . ( 5 ) . سنن ترمذي 5 : 39 ، حديث 2666 ؛ المعجم الأوسط 1 : 245 ، حديث 801 ( و جلد 3 ، ص 169 ، حديث 2825 ) .