محمّد تقى شيرازى ( در سال 1338 ه . ق . ) مرحوم آيت اللّه سيد ابو الحسن اصفهانى رحمه‌الله كه مرجع تقليد شيعيان شد ، تأكيد داشت كه حوزه علميه سامرا همچنان رونق داشته باشد از اين روى از اساتيد برجسته ، از جمله آيت اللّه ميرزا حبيب اللّه اشتهاردى امر فرمود تا به عنوان مدرس سطوح عالى و درس خارج به سامرا هجرت كنند . ميرزا حبيب اللّه نيز به عنوان احساس وظيفه به سامرا كوچ كرد ؛ بنا به گفته آقا بزرگ تهرانى « 1 » اين هجرت در سال 1340 ه . ق رخ داد . ايشان اندكى پس از ورود به سامرا به عنوان يكى از مدرسان عالى مقام حوزه سامرا شهرت يافت . او درس سطح عالى و خارج فقه واصول را تدريس مىكرد و بالغ بر سى سال در اين حوزه در كنار مرقد دو امام بزرگوار حضرت امام هادى عليه‌السلامو امام حسن عسكرى عليه السلام به درس و بحث اشتغال داشت . و سرانجام اين استاد بزرگوار پس از ساليان متمادى تدريس و تحقيق و تربيت شاگردان بزرگى همچون آيت اللّه العظمى مرعشى نجفى و آيت اللّه سيد على شاهرودى « 2 » و علّامه عسكرى بيمار شده و براى معالجه به ايران مسافرت كرده و در قم ساكن شدند تا اينكه در سال 1373 ه . ق . وفات نموده و بدن مباركش را در قبرستان شيخان قم دفن نمودند . « 3 » آيت اللّه حاج شيخ هادى تهرانى رحمه‌الله « 4 » « عالم ربّانى و فاضل محقّق صمدانى فرزند محمّد امين ، شيخ هادى تهرانى عالم نحرير و فاضل خبير و فقيه نبيه و محقق وجيه ، صاحبِ تحقيقات انيقه و تدقيقاتِ رشيقه بود . در طهران متولّد و در آنجا نشو و نما و نزد علماء اعيان و حكماء

--> ( 1 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 353 . ( 2 ) . پدر رياست محترم قوه قضائيه فعلى ايران . ( 3 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 353 . ( 4 ) . سخن گفتن در باره اين عالم بزرگوار خود نيازمند تأليفى مستقل در اين زمينه است كه جاى دارد مؤلفين و مؤسساتى كه در تراجم و شرح احوال بزرگان كتاب مىنويسند در باره اين شخصيّت برجسته هم به صورت مستقل كتابى را تدوين نمايند .