مقدسه نجف اشرف هجرت كردند و با علاقه فراوان نزد اساتيد بزرگ به ادامه تحصيل دروس سطح و سپس خارج مشغول شد . ورود وى به نجف اشرف در حدود سال 1325 ه . ق . بود و در آن وقت مراجع بزرگى همچون آيت اللّه العظمى ملّا محمّد كاظم خراسانى ، صاحب كفاية الاصول ( وفات يافته سال 1329 ه . ق . ) و آيت اللّه العظمى سيد محمّد كاظم يزدى صاحب عروة الوثقى ( وفات يافته سال 1337 ه . ق ) از زعما و اساتيد بر جسته و فرزانه حوزه علميه نجف اشرف بودند . ميرزا حبيب اللّه تا سال 1340 ه . ق . در آنجا به تحصيل ادامه داد . از اساتيد بزرگ ايشان در اين سال‌ها آيت اللّه شيخ اسماعيل محلّاتى است كه صاحب نقباء البشر وى را عالم كبيرو محقق نام مىدهد « 1 » ، ايشان بيشتر از همه از درس خارج فقه و اصول دو استاد بزرگ حوزه علميه نجف اشرف : آيت اللّه العظمى سيد ابو الحسن اصفهانى ، مرجع بزرگ تقليد ( وفات يافته سال 1365 ه . ق ) و آيت اللّه شيخ الشريعه اصفهانى ( وفات يافته سال 1339 ه . ق ) بهره برد . آيت اللّه سيد عبّاس كاشانى يكى از شاگردان آقا ميرزا حبيب اللّه مىفرمود : « مرحوم آيت اللّه ميرزا حبيب اللّه اشتهاردى رحمه‌الله از محضر درس خارج آيت اللّه العظمى سيد ابو الحسن اصفهانى استفاده فراوان كرد . و بخش مهمّى از تقريرات درس ايشان را نوشت و از شاگردان برجسته و مستشكل درس آيت اللّه اصفهانى بود ، آيت اللّه اصفهانى عنايت خاصّى به آقا ميرزا حبيب اللّه اشتهاردى داشت ، و بعد از هجرت ميرزا حبيب اللّه به سامرا هر وقت به سامرا مىآمد ، به عنايت خاصّى به ايشان و كارهايشان توجه مىكرد به طورى كه براى همه آشكار بودكه آقا ميرزا حبيب اللّه از شاگردان برجسته و بسيار نزديك آيت اللّه العظمى سيد ابو الحسن اصفهانى رحمه‌الله است » . « 2 »

--> ( 1 ) . نقباء البشر ، ج 1 ، ص 163 . ( 2 ) . ستارگان حرم ، دفتر هفتم ، ص 127 .