دخترش قصد سفر از نجف به ساوه را داشتند . قبل از حركت به مسجد كوفه مىروند و در هنگام عبادت چشمشمان به چهره صاحب عصر و زمان عليه الصلاة والسلام روشن مىگردد . حضرت به ايشان مىفرمايد : آقا سيّد اسماعيل مىخواهى كجا به روى ؟ عرض مىكند : مىخواهم به ساوه بروم . حضرت مىفرمايند : خدمت مولى الموالى را رها مىكنى و به ساوه مىروى ؟ ايشان از هيبت و عظمت حضرت حيا مىكند كه كار اصليش را بيان كند ناگزير بود در برابر آن حضرت چيزى بگويد لذا عرض مىكند كه دوستى وطن نشانه ايمان است . حضرت مىفرمايند : ساوه وطنى نيست كه به خاطر آن حضرت امير عليه‌السلامرا رها كنى . « 1 » حاج محمّد حسن خان اعتماد السلطنه مورخ و رجالى عصر قاجاريه در كتاب المآثر والآثار خود در باره حضرت آيت اللّه حاج سيد اسماعيل حسينى ساوجى مىنويسد : « شيخ الاسلام آن ملك است و در علم و فضل مقامى عالى دارد . فرزند دانشمندش حاج سيد ابو محمد « 2 » از بطن صبيه شيخ المجتهدين مرحوم حاج ميرزا احمد مىباشد ، به انواع فضائل آراسته است و از هر گونه رذائل پيراسته ، در سفر حج سفرنامه نغز نگاشته و منازل ما بين شام و كوفه را كه خط ذهاب واياب اهل بيت عصمت عليهم‌السلام است به درستى ضبط كرده است . « 3 » سرانجام در حدود سال 1306 ه . ق . روح اين عالم ربانى به عالم ملكوت پيوست ، و در قبرستان وادى السلام نجف در كنار قبر حضرت هود و حضرت صالح على نبينا و آله عليه و عليهما السلام مدفون گرديد .

--> ( 1 ) . از بيانات حضرت استاد . ( 2 ) . مقصود پدر استاد مىباشد در ساوه وقتى كه مىخواستند به كسى احترام بگذارند اول اسمش « ابو » اضافه مىكند و به ايشان ابو محمّد مىگفتند . مرحوم حاج آقا بزرگ تهرانى رحمه‌الله نيز با لفظ ابو محمّد از ايشان ياد مىكند . ( 3 ) . چهل سال تاريخ ايران المآثر والآثار ، ج 1 ، ص 270 .