ابليس و سپاهيانش بر ضعفا شيعه خروج كنند و از اينكه بر آنها تسلط پيدا كنند هر كس از علما شيعه در اين مقام بر آيد كه با شياطين مبارزه كند و مانع از گمراه كردن شيعيان بشود از مجاهدين فى سبيل اللّه افضل است . زيرا مجاهدين ابدان شيعيان ما را حفظ مىكنند يعنى منافع مادى جامعه اسلامى را حفظ مىكنند ؛ اما علما دين مردم را حفظ مىكنند . به همان اندازه كه دين بر بدن برترى دارد علما بر مجاهدين و مرزدارانى كه مرزهاى جغرافيائى را حفظ مىكنند برترى خواهند داشت مصداق تام اين حديث در عصر ما حضرت علّامه عسكرى حفظه اللّه هستند . روايت ديگرى از امام رضا عليه السلام نقل شده در مقام مقايسه عالم با عابد . قال عليه السلام : « يقال للعابد يوم القيامه : نعم الرجل كنتَ همّتك ذات نفسك وكفيت الناس مؤونتك فادخل الجنة ألا إنّ الفقيه مَنْ افاض على الناس خيره وانقذهم من اعدائم ووفّر عليهم : نعم جنان اللّه و حصّل لهم رضوان اللّه تعالى ويقال للفقيه يا أيها الكافل لأيتام آل محمّد الهادى لضعفاء محبيهم ومواليهم قف حتى تشفع لمن أخذ عنك أو تعلّم منك فيقف فيدخل الجنة معه فئاما وفئاما حتى قال عشرا وهم الّذين أخذوا عنه علومه وأخذوا عمّن أخذ عنه وعمّن أخذ عمّن أخذ منه إلى يوم القيامة فانظروا كم فوق بين المنزلتين » . « 1 » به شخص عابد در روز قيامت گفته مىشود كه تو مرد خوبى بودى ولى همتت براى شخص خودت بود هزينه خودت را از مردم كفايت كردى يعنى بارى بر دوش ديگران نگذاشتى پس وارد بهشت شو . ولى به عالم گفته مىشود : اى كسى كه ايتام آل محمّد صلى الله عليه و آله را سرپرستى كردى بايست صبر كنى تا براى كسانى كه از تو علم آموختند شفاعت كنى او مىايستد تا گروه‌هايى را و گروه‌هايى را و گروه‌هايى را وارد بهشت مىكند ( راوى مىگويد : حضرت ده مرتبه اين كلمه فئاما را تكرار كرد ) . اين گروه‌ها كسانى هستند كه از علم او بهره‌مند شدند و همچنين شاگردان آنها

--> ( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 2 ، ص 5 ، ح 10 .