به موجب همين تفاوت است كه آقاى عسكرى كوشيده است كه در تعبيرات خود همواره حرمت و حشمت عايشه را حفظ كند و در هيچ جا ديده نمىشود كلمه اهانت‌آميزى آورده باشد همانطور كه به همين موجب بود كه خود امير المؤمنين على عليه السلام با آن همه كينه‌توزىها كه عايشه كرد و جنگى به پا كرد و اشكالاتى در كار آن حضرت به وجود آورد بعد از اظهار درد دلى نسبت به عايشه مىفرمايد : « . . . ولها بعد حرمتها الاولى والحساب على اللّه تعالى . . . به هر حال احترام نخست او برقرار است و حسابرسى اعمال او با خداى بزرگ است » « 1 » .

--> ( 1 ) . مجله ماهانه راهنماى كتاب شماره نهم ، سال چهارم ، آذرماه 1340 ه . ش بخش نامه‌ها ، ص 894 - 895 ؛ نهج البلاغه ، خطبه 156 .