ادله‌ى قائلين به حرمت احتفال عبارتند از : اولًا : اين بزرگداشت‌ها نوعى عبادت و تعظيم مولود است كه به شرك مىانجامد . ثانياً : گاهى در اين مراسم امور محرمه مانند اختلاط زن و مرد اتفاق مىافتد . ثالثاً : سلف تولد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را جشن نمىگرفتند پس اين كار نوعى بدعت محسوب مىشود . « 1 » هيچ كدام از اين ادله قابل قبول نيست ، هرگز بزرگداشت ، عبادت نيست تا به شرك انجامد ، امر اختلاط زن و مرد نيز موجب حرمت اصل بزرگداشت‌ها نمىشود بلكه بايد از اين اختلاط در همه جا جلوگيرى شود . بر فرض هم اين امر بدعت باشد ( كه نيست ) اين عمر خليفه‌ى دوم است كه برخى از بدعت‌ها را حسن مىداند و دستور به اجراى آن مىدهد ( مانند دستور به اقامه نماز به جماعت در نماز تراويح ) « 2 » . پس هر نوع بدعتى حرام و ممنوع نيست . ابن حجر در بررسى قول عمر كه دستور به انجام نماز تراويح در ماه رمضان مىدهد و مىگويد : « نعم البدعة هذه » چنين آورده است :

--> ( 1 ) - براى تفصيل بيش تر اين ادله ، ر . ك : رضوانى ، على اصغر ، همان . ( 2 ) - ر . ك : بخارى ، محمد ، صحيح البخارى مع فتح البارى : ج 4 ، كتاب « صلاه التروايج » ، ص 250 ح 2010