اما دعا براى ميّت رواست چون پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله بر مردگانِ مسلمين نماز مىگزاردند و بر قبر آنان مىايستادند و دعا مىخواندند . از اين عملِ پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله رجحان دعا بر سر قبور مؤمنان استفاده مىشود و ظاهراً در بين امت در اين مسأله اختلافى نيست ؛ همه پذيرفته‌اند كه دعا براى ميّت رواست . زيارت قبور به قصد برآوردن حاجات و توسل و استغاثه به صاحب قبر در نكات قبلى بررسى شد . تنها دليل روايى كه وهابيان براى منع اين كار مىآورند روايت نبى مكرم اسلام است كه فرموده : « اللّهُمّ لا تَجْعَلْ قَبْري وَثَناً يُعبَد ، خداوندا قبر من را بُتى كه پرستيده مىشود قرار مده . » اما چنان چه در نكته‌ى دوم گفتيم با عدم تغيير در ديدگاه « داعى » و يا در گوهر « مدعوّ » موضوع عبادت و شرك منتفى خواهد بود ، خوانندگان قبر پيامبر همان نگاه را دارند كه صحابه داشته‌اند و هرگز پيامبر را عبادت نمىكنند پيامبر نيز پس از وفات همانند سنگ و چوب نمىشوند تا با بت‌ها مقايسه گردند . آرى اگر ديدگاه داعى عوض شود و قبر پيامبر را - نعوذ بالله - همانند بت پرستان عبادت كند ، امكان اين خطر هست .