« ويَحسُن التّوسلُ والاستغاثة والتَّشفُّع بالنبيّ إلي ربّه و لم يُنكر ذلك أحد من السلف ولا من الخلف حتي جاء ابن تيميه فأنكَر ذلك وعدل عن الصراط المستقيم وابتدع مالم يفعله عالم قبلَه « 1 » ؛ توسل و استغاثه و شفيع قرار دادن پيامبر نزد پروردگار ، امرى نيكو و قابل قبول تلقى مىشد و كسى از سلف و خلف آن را انكار نمىكرد تا آن كه ابن تيميه آمد و اين امر را انكار كرد و از راه راست بيرون شد و آن چه كه هيچ دانشمندى پيش از وى مرتكب نشده بود ، ابداع كرد . » نكته چهارم : فرض كنيم مردگان پس از وفات ( آن گونه كه وهابيان مىپندارند ) همانند بت‌هاى جامدِ بى جان شوند اما تفاوت اساسى در ديدگاه‌هاى مؤمنان با مشركان ، هرگز به ما اجازه نخواهد داد آيات دربارهء مشركان را به مؤمنان سرايت دهيم . ارزيابى و شرح : اگر بناست عقايد مؤمنان را با استناد به اين آيات كه درباره‌ى باورهاى مشركان و پندارهاى باطل آن‌هاست ، مورد نقد قرار دهيم بايد دقيقاً مختصات فكرى مشركان را تحليل كنيم ( هر چند مشركان از يك دستگاه فكرى منطقى برخوردار

--> ( 1 ) - ر . ك : مناوى ، فيض الغدير : ج 1 ، ص 170 ، رقم 1508