« وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَيْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا يا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّكَ بِما عَهِدَ عِنْدَكَ لَئِنْ كَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَكَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَكَ بَنِي إِسْرائِيلَ * فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ يَنْكُثُونَ » ؛ « و چون بر آنان عذاب مىآمد ، مىگفتند : اى موسى ! پروردگارت را به خاطر پيمانى كه با تو دارد . براى ما بخوان كه اگر اين عذاب را از ما بر طرف كنى حتماً به تو ايمان مىآوريم و بنى اسرائيل را با تو مىفرستيم * پس چون عذاب را از آنان تا مدتى كه بايد بدان مىرسيدند بر طرف كرديم باز هم آن‌ها پيمان مىشكستند » آنان موسى را واسطه قرار دادند تا از خدا بخواهد ، خداوند « طوفان ، جراد ( ملخ ) ، قُمَّل ( كَنَه ) ، ضفادع ( قورباغه‌ها ) ودمّ ( خون ) » كه از آن در آيه 133 سورهء اعراف خبر داده ، از آنان بردارد و خداوند نيز ، بنا به درخواست موسى عليه السّلام اين گرفتارىها را بر طرف ساخت . حضرت ابراهيم نيز براى آزر وعده به استغفار مىدهد : « . . . إِلَّا قَوْلَ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ . . . » ( ممتحنه / 4 ) ؛ « جز سخن ابراهيم كه به پدرش گفت : حتماً براى تو استغفار مىكنم » ( و نيز نك : آيه 47 / سوره مريم )