چون خبر اين اجتماع به گوش ابو بكر و عمر رسيد ، به همراه ابو عبيده جرّاح ، شتابان ، رو به سقيفه نهادند . اسيد بن حضير « 1 » و عويم بن ساعده « 2 » و عاصم بن عدىّ « 3 » از بنى عجلان نيز كه از روى حسادت ، نمىخواستند سعد خليفه شود ، به ايشان پيوستند . همچنين ، مغيرة بن شعبه و عبد الرّحمن بن عوف در آنجا به صف نشستند . ابو بكر ، پس از اينكه از سخن گفتن عمر در آن جمع جلوگيرى كرد ، خود برخاست و حمد و سپاس خدا را به جاى آورد و سپس از سابقهء مهاجران و اينكه آنان ، در ميان همهء مردم عرب ، در تصديق رسالت پيامبر ( ص ) پيشگام بوده‌اند ياد كرد و گفت : مهاجران ، نخستين كسانى بودند كه روى زمين به عبادت خدا پرداختند و به پيامبرش ايمان آوردند . آنان دوستان نزديك و از بستگان پيامبرند و به همين دليل ، در گرفتن زمام حكومت ، بعد از حضرتش ، از ديگران سزاوارترند و در اين امر ، جز ستمكاران ، كسى با فرمانروايى ايشان به مخالفت و ستيزه برنمىخيزد . ابو بكر ، پس از اين سخنان ، از فضيلت انصار سخن راند و چنين ادامه داد :

--> ( 1 ) . اسيد بن حضير از انصار بود ؛ در عقبهء دوم و احد و ديگر غزوات پيامبر ( ص ) حاضر بود و ابو بكر ، هيچ‌يك از انصار را بر او مقدّم نمىداشت . در سال 20 يا 21 هجرى درگذشت و عمر خود تابوت او را به دوش كشيد . - الاستيعاب 1 / 31 - 33 ؛ الاصابة 1 / 64 . ( 2 ) . از انصار بود و در عقبه و بدر و ديگر غزوات شركت داشت . در زمان خلافت عمر در گذشت . در سير اعلام النبلاء برادر عمر شمرده شده است . عمر بر سر قبر او گفت : « هيچ‌كس از اهل زمين نمىتواند بگويد كه من از صاحب اين قبر بهترم » . - الاستيعاب 3 / 17 ؛ الاصابة 3 / 45 ؛ اسد الغابه 4 / 158 . ( 3 ) . هم‌پيمان انصار و سيّد بنى عجلان بود و در احد و غزوات پس از آن شركت داشت . در سال 45 هجرى وفات كرد . الاصابة 2 / 237 ؛ الاستيعاب 3 / 133 ؛ اسد الغابه 3 / 75 .